Update varia

Soms raast het leven voorbij. Soms problemen, soms mooie momenten.
Soms geen tijd of zin om te bloggen, maar eigenlijk wel mega veel te vertellen.
Zin ook, maar niet altijd voldoende energie. Of wacht soms ook gewoon geen zin 😉

  1. De mama is wat op de sukkel. Er werd al meerdere keren vocht verwijderd tussen het longvlies en de borstholte, zo ook dit weekend. Vrijdag naar spoed gegaan, 1.3 liter vocht verwijderd.
    Vandaag op de scan was alweer vocht bijgekomen + iets die aan de long groeit.
    Morgen worden de longen gespoeld, mama is nog in het ziekenhuis.
    Morgen is ze jarig, als het wat meezit zullen we dat vieren op woensdag samen met mijn broer.

Dinsdag volgt een operatie in AZ Groeninge waarbij ze het longvlies zullen vastkleven aan de borstholte in de hoop dat het vocht minder snel of niet meer terug komt.
Maar ik zorg goed voor haar, ga elke dag op bezoek.

2. Verder is de tuinman gekomen, zijn al onze hagen gesnoeid en staat de tuin weer mooi. Alweer een klusje die ik niet zelf moet doen dan.

3. De wateroverlast in de Ardennen, Namen…. Ik zag het van dichtbij. Onze kinderen waren er op kamp met de scouts (3 van de 4) en we zijn ze in allerijl moeten gaan ophalen. De schade is enorm, alles dreef weg. Ze zijn dit weekend teruggegaan en hebben slechts 3 van de 10 scoutstenten terug.
Rugzakken, schoenen, … er dreef zoveel weg. MAAR je hoort me NIET klagen, iedereen is gezond en wel, er is alleen materiële schade en hun kamp die in het water is gevallen. Maar leuk is het niet voor hen natuurlijk.

Ik nam foto’s, maar jullie zagen al genoeg schrijnende beelden op het nieuws.

En zo raast het leven verder in elk gezin, met ups en downs.
Ikzelf probeer zoveel mogelijk te genieten tussenin, een fietstochtje, een zomerterras, lekker eten,…

Pluk de dag! da’s mijn motto! 🙂

Miss Alice

Alice is onze jongste hond en ze wordt 2 jaar deze zomer. Ze is erg speels en actief, zeker voor haar ras, zijnde een Engelse Bulldog.
Ze staan niet gekend als veel energie, maar ik denk dat zij energie heeft voor 2 🙂

In oktober 2020 begon ze echter de manken. Dus als goed baasje ga je naar de dierenarts. Ontstekingsremmers werden gegeven. Echter bleef haar probleem, vooral als ze net was gaan wandelen.
Er volgden nog bezoekjes aan onze dierenarts in november, december 2020. Dan moesten we even afwachten.
Maart 2021 stonden we terug op de stoep, nog andere medicatie werd geprobeerd.

In april is ze onder volledige verdoving gegaan om foto’s te kunnen nemen en wat dieper te kunnen gaan kijken. 200 € armer waren we een vermoedelijke diagnose rijker.
Dysplasie aan de rechterkant.
We werden doorverwezen naar de faculteit dierengeneeskunde te Merelbeke voor verdere onderzoeken.
De dierenarts zei dat ik “tijd moest hebben” als ik er zou heengaan, want ook studenten geneeskunde zijn er aan de slag om de kneepjes van het vak te leren.
Ik nam een halve dag verlof en had een afspraak om 09u15.
Alice kreeg een stap-test, haar pootjes werden uitgebreid onderzocht en meerdere studenten keken ernaar, net als de professor.
” Er zal een scan genomen moeten worden mevrouw, alleen daarop zullen we alles in detail kunnen zien. Maar dat is wel duur en ze moet terug onder volledige narcose.”
Maar ja, wat doe je dan hé? Het is een jonge hond, je ziet ze graag, dus ja.
Ik vroeg “Wat is duur?” (want wat voor de één duur is, kan voor de ander niet duur zijn)
“800 voor de scan alleen.” Slik, ok dan.
Mijn halve dag verlof werd een volle na een telefoontje naar mijn zaakvoerder. Ergens is de namiddag kwam het verdict dat ze dysplasie heeft aan BEIDE ellebogen. Dat het aan beide kanten was had ik niet zien aankomen. Ze is nochtans een hond met een stamboom en cfr hen zou dit genetisch zijn.
Er werden beelden getoond en idd, het was bij beide te zien. De oplossing? Een operatie.
De datum werd vastgelegd, zijnde 26-05-2021. Ik betaalde braaf 853 €.
Eenmaal thuis las ik er het aankoopcontract op na, was we betaalden 2250 € toen ze ze aankochten, al gauw werd duidelijk dat we er niet ver mee zouden moeten lopen… Die mannen dekken zicht goed in.

26-05-2021, Alice is klaar voor de operatie en we waren nuchter in Merelbeke om 07u45.
Alles werd overlopen, ik moest een contract ondertekenen, de prijs werd besproken.
Ze moest echter wachten tot de middag voor ze mee mocht, oharme.
Ik mocht ze om 16u30 terug gaan ophalen, ze zag er goed uit. Ze mankte wel, maar dat was normaal. Alles was goed verlopen en ze was superblij mij te zien 🙂 (en ik haar)
De prijs werd uiteindelijk 2268.99 € meteen te betalen.


“En hoe spreken we verder af voor de nabehandeling mevrouw?”
“Euuuhhh, nabehandeling, daar zei niemand me iets over….?”
” Ah ja ze moet 6 laser en Kinébeurten krijgen hier in Merelbeke en dan nadien fysiotherapie in het water.”
Slik…. ik werk voltijds, Merelbeke is niet bij de deur, hoe ga ik dat georganiseerd krijgen?
Maar opnieuw, een mens doet wat moet voor zijn dier en op 31-05 stond ik al op de stoep voor de eerste behandeling.
Ik kreeg een beurtenkaart: 430.16 € meteen te betalen.

Alice doet het voortreffelijk, ze is herstellende, mankt nog maar dat heeft tijd nodig. Ze krijgt massa’s liefde!
Volgende week 3 kiné beurten op de planning.

Als ik alles optel… dan slik ik even.

31-10-202043,11
16-11-202040,36
30-12-202091,23
14-4-2021200,93
11-5-2021853,87
26-5-20212268,99
31-5-2021430,16
3928,65

Maar ja, alles voor je hond zeker?
Bij een volgende hond nemen we denk ik een verzekering. Al heeft een collega van me 3 honden en zegt ze dat het soms gewoon geluk of pech is.
Ik besef ook goed dat er mensen zijn die hun hond zouden moeten laten lijden of de hond laten inslapen. Dus ik ben dankbaar dat het anders kan.

En geef toe, ze is toch een schatje? 😉
(ze is niet de knapste, I know, maar door de liefde die ik voel is ze voor mij WEL de knapste)

Ibiza was de max!

Mannekes mannekes! Geen zorgen! De zon komt binnenkort aan in België en zal dan nog lang schijnen! ‘k Voel het 🙂 En geloof mij, het zal jullie batterijen opladen, het zal je goed doen en je zal je iets vrolijker voelen.

Wij waren gezegend dat al even te voelen. Ibiza was zonnig en warm en op zondag zelfs 29 graden. Zomer ten top dus.
Wat deed dat goed 🙂 Geen overdekt terras in de regen, maar gewoon zalig buiten in de zon.
De restaurants waren open en ‘k zal er niet om liegen, we hebben héél lekker gegeten!

  1. https://www.wow-ibiza.com/ Superleuke omgeving en héél lekker!

Dit bijzondere restaurant is dit jaar geopend en ligt langs de kant van de weg tussen Sant Rafael en Santa Gertrudis. De look & feel is compleet nieuw op het eiland. Spectaculaire fusion gerechten; zwart-goud interieur; indrukwekkende cocktails en hippe dj’s ademen meer een city vibe uit dan een campo restaurant op Ibiza. Je kunt er terecht voor lunch of diner. Leuk weetje: als je iets leuks ziet in het restaurant – van de tafels tot het servies – dan kun je het eventueel kopen. De prijs voor een hoofdgerechten ligt rond de 25 euro. En dan krijg je zeker iets bijzonders op je bord. De yellowtale of seafood cataplana zijn aanraders voor visliefhebbers.

2. Met zicht op zee, een zwoel windje, mega vis!

3 Cotton Beach Club is pure perfectie met een prachtig uitzicht over Cala Tarida ten zuidwesten van Ibiza. (daar lag ons hote de vorige keer) Deze beachclub is de ideale locatie om te genieten van een prachtige zonsondergang.

De beachclub is bovenop een klif gevestigd en geeft zo een prachtig uitzicht over de baai van Cala Tarida. Je kan altijd even bij de Cotton Beach Club naar binnen lopen als je wat wilt drinken na een dagje op het strand. 

Natuurlijk vraag je jezelf misschien af waar de naam Cotton Beach Club vandaan komt. Dit heeft te maken met de materialen die gebruikt zijn om deze club te bouwen. Het complete gebouw is voor 100% gemaakt van katoen. Het eindresultaat is prachtig met voornamelijk wit tinten.

We hebben ook op héél veel leuke locaties iets gedronken, gebabbeld, gelachen. Oh wat hebben we plezier gehad 🙂

Ik zou het per dag en in detail kunnen beschrijven, maar ik zou denk ik 15 blogs nodig hebben en dat ga ik jullie besparen.

Van ons hotel valt weinig te zeggen tenzij dat alles TOP was behalve het sanitair die ons inziens beter kan. Soit, het was de eerste dag na Corona dat het hotel open was, dus we moeten ze misschien wat krediet geven.

Hotel Agroturismo Sa Talaia

Verscholen in een groene omgeving net buiten de drukte van San Antonio, vind je een oase van rust bij het boutique hotel Agroturismo Sa Talaia. Omringd door palmbomen en iets hoger gelegen geniet je in dit exclusieve verblijf van alle privacy.

De kamers hebben een lichte inrichting in combinatie met metallic kleuren. Lekker hip en in mooi contrast met de natuurlijke omgeving.

Bij het zwembad staan de Balinese loungebedden voor je klaar voor het echte glamour gevoel. Heerlijk om te kunnen ontspannen op een idyllische plek. In het Sueño restaurant worden verrukkelijke gerechten op tafel getoverd uit de mediterrane keuken. Met een vleugje Franse invloeden, want in dit hotel is alles net een tikkeltje specialer.

En dan als afsluiter een aantal foto’s van onze reis, een beetje sfeer 🙂

Wow, We’re going to Ibiza!

Vorige jaar in Mei zouden we naar Ibiza gaan. ‘k Hoef er geen tekening bij te maken: CORONA.
’t Was thuisblijven dus.
In de zomer was het even beter met het virus en in het najaar was Corona terug te woekeren.
Maar tijdens een gekke bui eind oktober dachten wij, we boeken gewoon terug voor mei 2021 en zien wel. Het was nog veraf, niemand die wist wat de toekomst zou brengen.
Tot deze week was ik er ook zeker van dat het niet zou doorgaan.

TOT deze week dus, de vluchten werden bevestigd, het hotel bevestigde. HET GAAT DOOR!
Vreemd. Maar ik zou niet gaan als ik anderen in gevaar kon brengen of als ik in Quarantaine moest enz. Want dat is niet mogelijk met onze job en ons gezin.
Echter is IBIZA Oranje zone, en dus veel veiliger dan hier. Een mens zoekt dan op hoe of wat…

Het zonnetje schijnt, de temperaturen stijgen maar het is op het eiland nog verrassend leeg. De eerste rechtstreekse vluchten gaan weer. Toch hoor ik alleen maar positieve geluiden van mensen die het wel gedaan hebben. De cijfers liggen nog steeds erg laag, het is gezellig en ontspannen op het eiland, de terrassen zijn open en de stranden zijn mooier dan ooit. Ik ben blij dat er vanaf 24 april nieuwe regels gelden:

  • De avondklok is een uur verlengd en nu geldig van 23.00-06.00 uur
  • De terrassen zijn weer open op 100% capaciteit. Je mag nu met max. 4 personen aan een tafeltje zitten. Ben je met meer mensen? Vraag dan of je twee tafels naast elkaar kunt krijgen waar een klein beetje ruimte tussen zit.
  • De restaurants mogen van maandag tot en met donderdag ook weer ’s avonds open – van 20.00-22.30 uur. Een goed begin!
  • De winkels mogen weer langer open blijven, tot 21.00 uur

Deze regels gelden tot 9 mei. Mogelijks komen daarna terug meer versoepelingen.
Wijzelf vertrekken 13 mei, onze vlucht om 06u in de ochtend. (Ibiza is slechts 2 uur vliegen, ’t is dus een beetje zoals naar Nederland gaan of zo) ALS we natuurlijk niet positief testen op Corona, want België is een rood land, dus moet je een geldige test voorleggen met beperkte duurtijd. Als we terugkeren moeten we ons niet laten testen, want we komen uit een veilige zone.

En dan denk je:

Wat een bizar jaar hebben we achter de rug… Onrustig, onzeker, hectisch en soms zelfs verdrietig. Maar laten we proberen het te vergeten, weer vooruit te kijken en nieuwe herinneringen maken.
Want je bent weer toe aan leuke dingen. Toe aan die onvergetelijke momenten en zorgeloos genieten. Toe aan vakantie…

Dus jawel ik kijk ernaar uit, bestelde nog 2 nieuwe bikini’s en een paar kleedjes 🙂
Zou jij hier nee of ja tegen zeggen als je het zolang op voorhand boekte?




Een hond in huis…

Zo’n 3 jaar geleden begon mijn man voor het eerst te praten over een hond. “Hij had dit altijd al gewild” zo zei hij….

Ah ja? Vreemd want hij zei er nooit eerder iets over. Ik zei dan ook resoluut NEEN. Want toen dacht ik dat ik een echt poezenmens ben. We hebben namelijk Yoda de poes ook en ik heb al van toen ik klein was poezen. Molly, Bolleke, Zorro, Minou, Kenobi… (I know, we waren in de tijd niet zo innovatief met namen) 😉

Mijn man is een volhouder en op den duur zaten ze hier thuis met 5 op hun knieën.
En zo ontstond mijn “HONDENCONTRACT” voor hen.

Hondencontract onbepaalde tijd voor alle gezinsleden van **** – ***

Tussen: Mevr ***met woonadres ****

En: Honden eigenaars Mijnheer T***, Mijnheer T***, Mevrouw B*** en Mevrouw L***, alleen wonend in de ***

WORDT HET VOLGENDE OVEREENGEKOMEN:

Artikel 1:
Het gezin **** – *** haalt een Engelse Bulldog in huis voor onbepaalde duur met ingang van 27-12-2018.
De hond zal voornamelijk onder de vleugels van T*** zijn opvoeding genieten.
De hond moet van het mannelijk geslacht zijn.
De hond komt van bij een erkende fokker met een goede naam en faam.
Fons wordt met liefde omringd en iedereen zal er mee spelen en hem aandacht geven.

Artikel 2:
T*, L, B, T verbinden zich er toe voltijds voor Fons te zorgen. Hij of zij zijn bereidt om alle arbeidsuren te verrichten die nodig zijn opdat Fons zich gelukkig zou voelen. Alle zorgen voor Fons zijn onbezoldigd.

Artikel 3:
Remuneratiepakket:
De zorgen voor Fons worden gratis en zonder mopperen geleverd.

Artikel 4:
Fons is niet belangrijker dan Yoda. Yoda kan niet gestraft worden omwille van een uithaal met haar klauwen, Fons kan eveneens niet gestraft worden bij een uithaal aan Yoda. Tenzij de uithaal niet proportioneel is. De volwassenen kunnen daarover beslissen.

Artikel 5:
T stelt een hondencorvée op. Dit corvée valt niet samen met het andere corvée aangaande de tafel afruimen. Tijdens het corvée zal zonder mopperen gestofzuigd worden en zal Fons een kleine wandeling maken met de persoon van corvée.

Artikel 6:
Alle leden van dit contract geven Fons de nodige aandacht en knuffels en geven Fons dagelijks eten en drinken. T draagt hierbij de hoofdverantwoordelijkheid.
Tevens draagt T de hoofdverantwoordelijkheid om Fons zijn vuile poten op de witte gietvloer af te kuisen en zijn “straat” water wanneer hij gedronken heeft. Hij moppert hierbij nooit, zegt hierbij nooit dat hij “het straks” zal doen en voert dit te allen tijde uit. De hond krijgt geen tafeleten en enkel gezonde voeding.

Artikel 7:
De hond gaat dagelijks mee naar het werk met T, waarbij hij ervoor zorgt dat de hond zijn plasje en kakje kan doen. Wanneer de hond uitzonderlijk niet mee kan naar het werk, dan komt T tussenin naar huis om de hond uit te laten, eten en drinken te geven en er even mee te spelen. De hond wordt niet thuisgelaten overdag mocht het moeilijk worden met de andere honden in Q.

Artikel 8:
Wanneer de hond gezondheidsproblemen kent zal T zijn agenda aanpassen om met de hond naar de dierenarts te gaan en de nodige medicijnen te halen.
Tevens staat T in voor de nodige inentingen en opvolging.

De dierenarts mag een arts naar keuze zijn.

Artikel 9:
Wanneer we op reis gaan of op weekend zal Dhr T altijd voor opvang zorgen en staat hij tevens in voor het brengen en het ophalen van de hond. Hier worden geen uitzonderingen op gemaakt.

Artikel 10:
Krassen op de witte gietvloer die toegebracht werden door de nagels van Fons worden door T behandeld met een speciaal product, zodoende de krassen verwijderd worden.

Artikel 11:
T gaat van bij de start naar de hondenschool met Fons, dit om hem te leren luisteren en de juiste manieren te leren. De hond wordt consequent opgevoed door alle leden van het gezin.

Artikel 12:
T ziet erop toe dat de hond niet verweten wordt. (stomme hond,…)

Artikel 13:
Urine en uitwerpselen, braaksel,…. Worden te allen tijde onmiddellijk opgeruimd door mensen opgenomen in dit contract.

Artikel 14:
T staat in voor het wassen en kammen van de hond, dit op regelmatige basis cfr de hond het nodig heeft of ruikt.

Elke gebruiker verklaart een exemplaar ontvangen te hebben,

Ondertekend te Kuurne op 27-12-2018,

De eisen steller I                                                                    De hondenverzorgers ,

Zoveel jaar later kunnen we kort zijn. Moeder doet hier zo goed als alles. Het enige wat T soms doet is de honden wassen. Liefde krijgen ze wel in OVERVLOED. ZE ja, want ondertussen hebben we al 1.5 jaar 2 honden.
Stront en spuw zijn voor moeder 😉 Ze gaan niet mee naar het werk. We gaan wel vaak samen naar een hondenpark of samen wandelen.

Maaaaaaar ik ben wel een echt hondenmens geworden. Je krijgt er zoveel liefde van terug, zoveel warmte en vriendschap.
Hun gesnurk, zelfs hun kattenkwaad. Ik neem het er allemaal bij.
In coronatijden luxe voor hen, ze zijn echt nooit meer alleen thuis. Ze houden me gezelschap in mijn bureau. Oh jawel, we genieten van ze 🙂

Ze geven zeker extra werk op alle vlak, ze moeten opgevoed worden, er moet meer gepoetst worden en je moet je tuin hondenproof maken.
Fons heeft de bijnaam HOUDINI Fons, want die kan verdwijnen in de kleinste hoekjes en kantjes een voor je het weet is hij stiekem op pad. Hij kan dat, ook al weegt hij 30 kilo.

Alice heeft een foute beet waardoor haar voortanden een beugel kunnen gebruiken, maar ja, zag je al eens een hond met een beugel 😉

Anayway, ik heb een groot dierenhart en die hebben het alvast gestolen!

ALICE

                                                                                                                                    

FONS
YODA

‘k Jeune mie

Voor de niet West-Vlamingen eerst even een vertaling. “‘k Jeune mie” staat gelijk aan “ik amuseer me”.
Want meer dan ooit waardeer ik de tuin. We zijn al meer dan een jaar beperkt in onze vrijheid om te doen en laten wat we willen, dan blijkt die tuin goud waard voor mij.
Jawel, als regelmatige thuiswerker drink ik graag een kopje koffie buiten op één van de banken. Ik hoor de vele vogels fluiten en de stress glijdt van me af.
Een uurtje wieden en snoeien zorgt ervoor dat ik even niet nadenk.

Het levenstempo ligt lager in Corona tijden en dat is helemaal prima zo voor mij. Ik heb meer oog voor wat thuis gaande is, voor de kinderen en voor al het schoons dat de natuur te bieden heeft.
Een wandeling, bloempotten vullen, meiklokjes verplanten van bij mama thuis tot in mijn tuin wetende dat die van mijn grootmoeders tuin komen,… allemaal kleine gelukjes waar mijn hartje blij van wordt.
Groen is belangrijk voor mijn welbevinden merk ik nu. Het geeft me rust.
Maar ook stilte als in geen wagens voorbij horen razen. In onze vorige tuin was dat wel en dat stoorde me. Nu hoor ik vooral de natuur.

Ik zaaide veldbloemen met daarin mijn favoriete bloem, de klaproos. Butterfly mix 🙂 Dat hierbij zo’n bloem kan verdwalen in de tuin en uitbreiden, dat vind ik niet erg.
Het is heerlijk om te zien hoe de vaste planten zich een weg naar boven banen. De vijgenknopen in de boom duwen al en ik ben al benieuwd naar de oogst.
En ja ik kijk uit naar reizen, op restaurant gaan en vriendinnen zien, maar thuis wacht er telkens weer een oase van rust en groen en bloemenpracht en dat maakt me blij.

En zoals je gewoon bent, foto’s zeggen nog meer dan woorden.

Reizen in de verre toekomst…

Corona, iedereen is het beu gehoord en gezien en bij sommige families sloeg het virus in als een bom.
Ik probeer dus niet te klagen en zagen zolang ik gezond ben. 🙂
Integendeel, ik heb tijd tekort! Maar vandaag maak ik graag tijd om te bloggen en om blogs te lezen. Efkes ME-Time!

Wat ik het meeste mis: REIZEN. De wereld en culturen ontdekken, herinneringen maken, zaken beleven en genieten en die laten binnenkomen. Want een genieterke dat ben ik wel.

Normaal gaan we in mei naar Ibiza, niemand die weet of dit zal kunnen doorgaan.
Maar 14 dagen terug zag ik via een Facebook-vriend die zelf een reisbureau heeft (UniQuest te Poperinge) staan: “Lapland Action programma voor februari 2022”. En een paar foto’s die me deden smelten.

Reizen in een kleine groep… Hmmm hoe overtuig je dan je echtgenoot die niet op commando wil gaan kakken als een ander het zegt ;-).
Door het programma, de foto’s, even onthaasten van het werk,… Het vroeg een aantal dagen denkwerk maar jawel, deze week zei hij JA.
Lapland here we come!

We logeren in De Arctic River Lodge ligt in Tärendö, een klein dorpje dat aan een van de grote rivieren in Lapland ligt. Het dorpje ligt ruim 100 km ten noorden van de arctic circle of poolcirkel, midden in de aurora zone. Johan en Sara kochten een oud schoolgebouw en renoveerden het in een smaakvolle Scandinavische stijl. De huskykennel ligt in het prachtige bos en telt 80 enthousiaste viervoeters.

Voilà sie, daarvan alleen al werd ik blij, de ligging 🙂

We gaan op Husky-expeditie, voor een volle dag, en doen daarmee 35km doorheen de prachtige, uitgesterkte en besneeuwde bossen.

We gaan op stap voor een dag met een sneeuwscooter doorheen de wildernis. We volgen hiermee een route “Great river trail” net iets spannender dan de gewone tocht naar het schijnt.

We zullen kunnen lunchen bij het haardvuur, er zijn heerlijke diners voorzien.
Er is uiteraard ook voldoende vrije tijd voorzien waarin je kan doen wat je wenst en waarin je kan ijsvissen, of een andere uitstap plannen.

Er is ook voorzien om het noorderlicht te gaan bekijken op een goed plekje, maar daar ben je natuurlijk nooit zeker van!

Awel ja, een mens teert op die vooruitzichten nietwaar?

Geen zorgen, ik stuur wel een verslag nadien hoor 🙂 Nu ga ik vooral een beetje verder dromen!

Positief :-)

Maar mensen toch wat ik geniet ik van ons nieuw huis!
Eigenlijk amuseer ik me in het algemeen enorm op dit moment waardoor ik niet vaak aan bloggen gekomen ben. Zelfs niet aan blogs lezen.
Vorig weekend een heel weekend in de tuin gewerkt, onkruid verwijderd, een bodembedekker willen kortwieken en beseft dat we zullen moeten investeren in deftige heggenschaar.
Maar in ’t West Vlaamse zeggen ze dan “‘k Jeune mie.”. Wat zoveel is als zeggen dat ik me amuseer 🙂
Terrassen werden geschrobd, de poolhouse gekuist en er werd een bar ontworpen die we op maat laten maken voor die zwoele zomeravonden, bloempotten werden gevuld met bloemen en planten, ik zette alles op orde, ben wat aan het testen met nieuwe aquarelpotloden, ik heb een aantal nieuwe boeken gekocht waar ik mee bezig ben (bloemen, tuinen, voeding,…), we zijn gaan wandelen met de hondjes, de eerste zon kwam piepen,…

Ik leef naar mijn waarden in het hier en NU. Ik zeg bij momenten letterlijk JA tegen mezelf. Wat me dan ook energie geeft. Ik probeer mijn energieGEVERS en -vreters te kennen en daarmee om te gaan. Loslaten wet me energie kost. Dus jawel, ik zit zéér goed in mijn vel. Pas op, ik moet daaraan werken hé de energie vreters loslaten…’t Is niet dat dit allemaal vanzelf gaat.
Ik bruis en heb altijd tijd tekort om alles te doen wat ik wil doen. Met andere woorden een dag mag voor mij meer uren tellen, maar zo werkt dat niet hé.

Leuke boeketten fleuren het huis op, mijn planten groeien en moet ik verpotten in keuring uitgekozen nieuwe potjes. (daar word ik gelukkig van :-))
We hebben 2 zitbanken en ik kan erop gaan zitten met een koffietje, gewoon luisteren naar de vogels, mijn ogen dichtdoen en zitten glunderen van geluk.

Vervelen: Ken ik niet.

Genieten: kan ik

Voelen en ervaren: des te meer.

Jawel, ’t gaat goed. En zoals je weet: foto’s zeggen nog meer dan woorden 🙂