Family first!

Dit weekend was een vol weekend, gezien ik vorige week halve dagen verlof nam, het mooi weer is enz…

Er stonden wel een aantal zaken gepland, maar er was vooral één iets wat de bovenhand nam.

Herinner nog de blogpost van een aantal weken terug waarbij ik op spoed zat met mama voor een allergische reactie.

Tenminste, we dachten dat het zo was, maar vrijdag kreeg ze minder goed nieuws. Ze kreeg de diagnose kanker, een lymfoom, lymfklierkanker.

Dan staat de wereld toch even helemaal stil, maar nu zijn er vooral nog veel vraagtekens. Hoe ernstig is het? Is het beperkt tot 1 tumor? (ligt nu boven het hart en helaas tegen de bovenste holle ader wat het een delicate plaats maakt). Of zijn er uitzaaiingen? Vandaag is mama in het ziekenhuis voor nog een nieuwe CT scan en een punctie. Mijn broer is erbij die zijn vrije dag heeft vandaag. Later volgt nog een PETscan…

Ikzelf ga zorgverlof aanvragen om er zo optimaal mogelijk voor mijn mama te kunnen zijn. Ik wil ze soigneren… en ik ben van mening dat zij dergelijke zaken niet alleen moet doorstaan.

Het nieuws maakte dat ik extra genoten heb van een aantal zaken ondanks het feit dat ik ook het plaagje had dit weekend. (braken en diarree)

  • Ons nieuw meubel werd geleverd in de living en het resultaat mag er zijn.
  • We hebben afgesproken met vrienden en dat is altijd een fijn weerzien.
  • Ik ben vrijdagmiddag (voor het plaagje) iets gaan eten met de kinderen en dat was zalig genieten, daarna zij we gaan shoppen.
  • Fonske was braaf dit weekend. (de hond)
  • Ik kon eens rustig de krant lezen door het verlof die week.
  • Op Pasen was het familiedag en het mooie weer en het samenzijn zorgde voor optimaal genieten.
  • Ik zag mama en mijn boer meerdere keren maar het doet me erbij stilstaan hoe belangrijk ik dichte familie vind. Mijn eigen gezin, naasten zoals broer en zus en kinderen enz…
  • De paashaas is gekomen bij ons thuis ook al zijn de kinderen al groter, ze blijven dat fijn vinden !

En van al de vele zaken die ik hier in deze post schrijft (want het zouden er een paar afzonderlijk kunnen zijn) wil ik dat het in hoofdzaak gaat over mijn dichte familie.

Het is voor iedereen anders, maar je mag nog zo rijk zijn als je wil, je bent pas echt rijk met je familie. Je eigen gezin en de dichten ernaast.

Ik hou van hen, en zij houden van mij, hoe onnozel ik soms van hen word en zij van mij 😉 (grapje)

Ikzelf kan namelijk altijd rekenen op mijn familie. Een slechte investering kan je veel geld kosten. Een verkeerde keuze zal me niet mijn familie kosten. Zij zullen onvoorwaardelijk achter me staan en als puntje bij paaltje komt.

Iemand vertrouwen is een proces waar je doorheen moet, maar ik ken mijn familie al vanaf mijn geboorte en daarom is dat proces een heel stuk makkelijker.

Mijn mama leerde me de belangrijkste levenslessen, ook al vond ik ze toen initieel misschien belachelijk. Ik zal die lessen mijn hele leven dragen en ze maken me mee tot de persoon die ik geworden ben en waar ik trots mag op zijn. En waar ik mijn familie dankbaar voor ben.
Hoe ik de wereld zie ligt voor een groot stuk aan mezelf, maar mijn normen en waarden kreeg ik duidelijk mee van thuisuit.

Mama ik ga hoe dan ook zéér goed voor je zorgen in de mate van het mogelijke index

Vakantiefun!

Vakantie, altijd heerlijk toch. Ik kan daar zo van genieten om eens echt  tijd te hebben voor de kinderen en eens niet gehaast van het werk naar huis crossen, kids naar activiteiten brengen en snel snel snel koken.

Maar gewoon met tijd, CHILL.

Uiteraard probeer je om de kinderen een fijne tijd te bezorgen, dus zijn we gisteren naar De Kegel X-treme te Middelkerke gegaan.

Daar kan je bowlen, lasershooten, Karten, escape room, adventure park en minigolf.

De oudste is niet mee gegaan, maar de jongsten van 13, nog eens 13 en 10 waren van de partij, en uiteraard ook wij met opperbest humeur!

We zijn gestart met lasershoot: iedereen krijgt een geweer en het is iedereen tegen elkaar. 20 minuten lang loop je de longen uit je lijf om een ander te raken en schieten.

Je zweet en de adrenaline giert door je lijf, maar fun is het wel.

Ik ben zo één die daar helemaal in opgaat 😉

Luna werd de eerste, mama de tweede, papa de 3de, Beau de 4de en Jakke de 5de. Maar eigenlijk draait het vooral om het plezier. 55 € check!

Daarna iets drinken op het terras, heerlijk in de zon met een briesje erbij.

Toen waren we klaar voor een extra portie avontuur en wilden de kinderen het adventure park testen.

Na de uitleg van hoe alles werkte waren ze er helemaal klaar voor. Eerst de makkelijke groene route die voor iedereen mogelijk was, dan de gele route ook voor iedereen en de meiden deden dan nog de route 1 trapje hoger. Het verschil zit hem in de leeftijd, hoogte, en moeilijkheidsgraad.

Er zaten toch een aantal zaken in waarbij ik zelf wat schrik zou hebben denk ik. 57 €: check!

Daarna uiteraard nog iets drinken, een ijsje en een muffin, heerlijk praten en napraten over het park. We kregen gelukkige gezichten terug. 24.70 € check!

Gezien we zo dicht bij de dijk waren kon een wandeling aan zee uiteraard niet ontbreken. Mooi weer, maar toch een frisse bries!

De jongste deed nog een toertje op de segway en was ook weer content, terwijl wij nog eentje dronken op een terras. 10 € segway: check! 15 € terras : check!

Het geld is me niet teveel hoor, maar wil gewoon even aantonen dat een mens niet veel moet doen op vandaag om veel centen kwijt te zijn. 161 € voor een namiddag wat plezier.

Maar wel allemaal gelukkige kinderen op de terugweg naar huis. Meer zelfs, ook gelukkige ouders, want het was echt waar een fijne namiddag!

Die locatie in Middelkerke is echt wel een aanrader voor jonge tieners, al is mooi weer iets wat het dubbel zo cool maakt.

Ik ben in ieder geval helemaal klaar voor een zonnig verlengd weekend en ik kijk er erg naar uit!

IMG_2653IMG_2681IMG_2697IMG_2705IMG_2710IMG_2713IMG_2736IMG_2739IMG_2741IMG_2748

Verlof is uiteraard ook: thuis klussen.

Terwijl we over onze voortuin aan het nadenken zijn hadden we ook nog wel wat andere klusjes.

Na de opkuis wacht natuurlijk de kringloop en het containerpark.

We hadden namelijk alles op een koer gestapeld en het stond er werkelijk al veel te lang…

TEAMwork dus! Heel het gezin hielp mee.

Er werd een oude fiets gedemonteerd, er werd een zitzak gebracht waar al jaren niets mee gedaan wordt, er was een kapotte valies, oud servies, oude PC stukken, enz….

Maar teamwork (in ons geval met 6) maakt ook dat alles sneller vooruit gaat 🙂

Na een paar uurtjes was alles al weggebracht en opgekuist.

Verder vroeg de jongste al een aantal dagen om Monopoly te spelen.

Ik zweer het je, dan is niet meer zoals in mijn jonge tijd. Niemand moet nog voor bank spelen want alles wordt netjes bijgehouden op een bakje. Iedereen krijgt een elektronische bankkaart en zelfs de huizen/hotels die je koopt in de straat zijn elektronisch geregeld.

Mijn man en ik stonden ook versteld van de prijzen. “In onzen tijd was dat toch niet zo duur”, grapte mijn man.

Maar ja, we verdienden dan ook minder en alles in het leven was ook minder duur. Ook monopoly houdt rekening met de index 😉

Het tempo van het spel ligt dus ook veel hoger (net als het leven de dag van vandaag).

Maar euuhhh het belangrijkste: ik ben gewonnen!!! Whooooop whoooop 🙂 🙂 🙂

 

Op naar een nieuwe namiddag verlof! (lees dingen doen waar je normaal absoluut geen tijd voor hebt)

 

 

 

De haag… of niet?

Mijn actieve man die nooit stilzit….

Of hij ADHD heeft net als de jongste? Geen idee… Maar dat hij niet kan stilzitten, ontspannen en gewoon niets doen is een feit. Ik heb zo hart uitgekeken naar het verlof van deze week (elke namiddag). Er staat al een zolder opruimen op de agenda, dat is natuurlijk ook niet zo heel ontspannend, en is ook niet zo dringend.
RUST, laat dat nu net datgene zijn waar ik naar op zoek ben en wat ik nodig heb. Meer dan ooit.

En dan… dan wil mijn echtgenoot NU en meteen een haag in de voortuin planten en heel de tuin aanpakken. We hadden er zelfs woorden voor. In mijn optiek is schilderen in huis dringender dan de tuin of een haag. Maar hij ergert zich blauw aan het feit dat mensen het lef hebben gewoon hun wagen te keren op ons gras langs de voorkant. We wonen in een smalle straat en het klopt dat mensen niet altijd even tactvol hun wagen draaien, maar me daar keihard in opjagen doe ik nu ook weer niet. Toch zeker niet om mijn rust overboord te gooien en een haag holderdebolder te planten.

Maar dat is Tom, die haag MOET er nu komen, want hij zou hem gaan vervelen! Ik zou verdorie geld geven om me eens te vervelen want ik verveel me nooit. Integendeel ik heb altijd bakken tijd tekort. Voor mezelf, om gewoon eens niets te doen, te wandelen, in de zon te zitten, een boek te lezen.
Dus zaterdag om 15u spreekt hij me voor het eerst over de haag aan en zondag om 11u30 is hij al naar de Hubo gegaan om alles materiaal opdat hij zijn gleuf kan beginnen graven en zijn overbodige aarde in een bakwagen kan wegvoeren. Zo is hij, in het hoofd en hup we beginnen eraan.
Terwijl ikzelf even rustig wilde overleggen, wohhoho, wat wil je precies, hoe ga je dat aanpakken, hoe ga je eraan beginnen, welke haag wil je, is dat de beste oplossing? Dat is nu het grote verschil tussen ons 2. Hij jaagt zich erin op omdat het niet snel genoeg gaat en ik jaag me erin op dat het holderdebolder moet. Wat in zijn hoofd niet zo is, want we hebben er vorig jaar al over gepraat. Ja dat klopt, maar toen was er geen voldoende budget over om ons daar zomaar in te smijten. Nu wel. En dan wil ik daar eerst over praten en overleggen.

Maar goed, het gerief van de Hubo is er al en ikzelf moet hagen kiezen op haagplantenkopen.be

Toen manlief thuis kwam van de Hubo zijn we met de nieuwe bakwagen en attributen eens naar voor gegaan in de tuin. Blijkt dat er een rioolbuis van de straat knal door onze tuin loopt en dit op slechts 20-30 cm diepte.
Concreet, een haag planten is op bepaalde stukken van die strook niet mogelijk, omdat die niet genoeg water en aarde zou hebben om goed te groeien.

De haag opschuiven is de deur openzetten voor mensen om ervoor te parkeren.

Conclusie: we moeten toch eens nadenken nu.;-)

Een foto hebben jullie nog tegoed, dat geeft meer een duidelijk beeld.

Gin-klets

Omdat het niet altijd koffieklets moet zijn hield ik gisteren GIN-Klets met een vriendin.

We hadden vroeg afgesproken en ik was tevreden met de mooie ruiker tulpen die ik kreeg!

Beide kozen voor een zoete GIN met aardbeien en uiteraard kon een kommetje chips niet ontbreken.

We zijn gestart met bijpraten over vanalles en nog wat. De kinderen, het werk, wonen, geld, onze ouders, de huisdieren, onze mannen,…. Ik denk dat er weinig courante onderwerpen zijn die niet aan bod komen.

Waarom kies ik nu precies dit onderwerp als blogbericht?

Awel op en bepaald moment zijn we afgedwaald naar online shopping. Iets waar we beide fan van zijn. Zowel voor niet kledij als kledij.

We hadden zelfs beide nieuwe badpakken gekocht op H&M, onlangs zelf. Daar zaten “Shape” badpakken bij.

Jawel ook onze lijn komt minstens één keer aan bod, en dan denken we met heimwee aan hoe we eruit zagen toen we 19 jaar waren en er nog geen vetje te zien was, alleen beseften we toen niet genoeg met welk lekker lijf we toen rondliepen.

Maar nu komt het, we waren aan het vertellen hoe fijn we het vinden telkens als een pakje aankomt. Het voelt voor ons beide aan als een cadeautje krijgen en het is telkens spannend hoe het eruit zal zien, of het zal passen en of we goed gekocht hebben.

En hup daarop schoot mijn man in de lach… “Hoe kan het nu voelen als een cadeau als je het zelf kocht en koos?”

Mijn vriendin en ik keken elkaar begrijpend aan 🙂

Het zal wel aan ons liggen zeker?

Wie voelt hetzelfde als ons?

gift_packs

druk druk druk…een modewoord, maar toch….

Het 40 dagen bloggen is wat moeilijk dezer dagen omwille van extreme drukte.

En dat nog wel in een week waarin we geen kids hebben!

Gisteren had ik een opleiding die duurde tot 19u30, tegen dat ik thuis was en dat we gegeten hadden kon ik bijna geen “pap” meer zeggen.

Eergisteren zat ik op spoed (dag 2). Eén van onze medewerkers was onwel geworden en moest gebracht worden. Deze keer spoed in een ander ziekenhuis dus.

En jawel, ook daar moesten de mensen per 2 liggen. Zelfs de verpleging vindt dat eigenlijk not done. Ze hebben dat probleem al aangekaart, maar krijgen weinig gehoor.

Vandaag dan weer een zeer drukke dag op het werk en deze avond afgesproken met een vriendin.

Maar morgen krijgen jullie een berichtje, dat beloof ik 🙂

Een namiddag op spoed

Ik was/ben helemaal klaar voor een nieuwe blogweek, maar gisteren werd de planning wat in de war gestuurd.

Maar kijk sie, met een dagje vertraging ben ik weer vollen bak online.

Gisterennamiddag ben ik onverwacht een namiddag op spoed beland met de mama. Ze reageerde sinds vorige week allergisch op iets en zat helemaal in uitslag, maar vooral haar gezicht was fenomenaal gezwollen.

Ondanks medicijnen van de huisarts was er niet meteen beterschap in zicht. De huisarts werd er opnieuw bij gehaald en die verwees mama door naar spoed.

Zo gezegd zo gedaan, wij op naar SPOED te Izegem.

In het woordenboek Van Dale staat spoed als volgt omschreven:

spoed (de; m) 1snelheid van handelen; = voortvarendheid

In werkelijkheid zijn we er aangekomen om 13u30 en zagen we de arts voor het eerst om 17u15. We zijn er buiten gewandeld om 18u en hebben dus het grootste deel van de tijd gewacht.
En gedaan zoals een moeder en dochter doen op zo’n momenten: praten over koetjes en kalfjes.

We zijn weer mee met alle updates die mogelijk zijn, al zijn wij dat meestal altijd gezien ik elke dag mijn mama bel in de wagen.

Los van de lange wachttijden: het gaat goed met de mama, ze kreeg cortisone enz. En volgende week volgt verder onderzoek.

Uit respect voor de mama zal ik geen foto van haar plaatsen (ook al zijn die best spectaculair) en niet echt in detail treden van haar ziektebeeld. Maar de foto is nochtans de moeite waard 😉

Maar ik heb wel respect voor mensen die op zo’n dienst werken.

De Spoed in Izegem werd trouwens erg mooi vernieuwd, er zijn veel “lokalen”. Echter zetten ze vaak 2 mensen samen en vind ik persoonlijk dat dit absoluut NOT DONE is wetende dat er zoveel lokalen leeg staan. Je hoort gewoon alles van elkaar en ziet zelfs veel en er is echt nul privacy.

In die namiddag zagen we een vrouw die een probleem had aan haar voet en volgende week ook terug moet gaan voor een botscan. We konden de gesprekken volgen van A tot Z en ik zag hoe de voet werd gesteund door een verband.

We zagen tevens een koppel die in ruzie viel met de buren, waar de politie bij kwam en waarbij zij (volgens hen) in elkaar geslagen werden door de politie in hun eigen huis met de knuppels. Haja, want de politie stond in hun huis voor geluidoverlast “en ik zei tegen die flik, dat is hier mijn eigendom en jullie moeten hier buiten….” Zei de man nogal kwaad.

Best spectaculair om mee te volgen en de verpleegkundige volgde alles in rust en noteerde.

Ze dachten dat zij zwanger was, ze had bruinverlies en vreesden dat ze de baby waren verloren door de slagen van de politie. Tevens toonden ze hun verdere verwondingen.

De afloop heb ik niet meer mee gemaakt. (ik geef toe dat ik een beetje van een ramptoerist ben en zo’n zaken zéér boeiend en interessant vind)

Wat de effectieve waarheid was zal ik wel nooit weten. Maar het bracht wel verstrooiing tijdens het wachten 😉

Ondertussen was de foodbag geleverd op het werk, maar gezien ik op spoed zat moet die een dagje wachten. De secretaresse van het werk heeft alles netjes in de koelkasten op het werk gestopt, dus die info volgt nog. De afspraak met de nagelstyliste werd verplaatst naar deze avond en zo komt uiteindelijk alles goed.

En mijn echtgenoot was superblij dat hij geen Sandra Bekkari food kreeg, maar wel frietjes van de frituur.

banner_spoed_1_2

FOODBAG

Iedereen kent wel één of andere andere box die aan huis geleverd wordt.
Het enige wat ik zelf ooit probeerde was zo’n maaltijdbox van Colruyt. Gezien wij met 6 zijn moest ik al 2 boxen bestellen voor 1 week en bovendien vond ik het erg prijzig.
Volgende week zijn we zéér uitzonderlijk kinderloos van maandag tem vrijdag. En jawel ik maak nu ondertussen zo’n 2 jaar elke week een weekmenu, doe mijn boodschappen via Collect en Go van Colruyt en dat spaart me een hoop werk doorheen de week. Dan moet ik enkel nog vers brood halen bij de bakker en soms wat fijne vleeswaren in de beenhouwerij.

Ik herinner me ooit een artikel gelezen te hebben op de blog van Sven Ornelis die FOODBAG getest heeft. Blogbericht Sven Foodbag  Die was daar lovend over…Vooral ook omdat ze met lokale producenten werken. Producten van eigen bodem zijn voor hen erg belangrijk. + nog eens rekening houden met de en de beschikbaarheid van ingrediënten. Ze hebben we afzonderlijke leveranciers voor vlees, gevogelte, vis, groenten & fruit en zuivelproducten.
Bij Foodbag kopen ze enkel in wat ze nodig hebben. Hierdoor hoeven ze geen voedingsproducten weg te gooien of te vernietigen. Dit is ook de reden waarom je maar tot donderdag 12 uur kan bestellen om de volgende maandag een levering te ontvangen.

Dus heb ik eens een foodbag besteld voor ons 2-tjes volgende week!
De bag wordt geleverd op het werk, nu komende maandag 08-04 tussen 13u-18u. (mega makkelijk, bij ons op het werk kan je alles laten leveren, alle pakjes en ik maak daar vaak gebruik van)

Ik ben voor de SANAbox gegaan van Sandra Bekkari. Het zal lekker én gezond zijn sie 🙂 (hoop ik)

Stiekem vind ik zo’n service testen altijd wel spannend.

De Box kost 73 € voor 2 personen en ik koos er een fruitmand van 10 stuks bij. Daarbovenop ben ik op internet op zoek gegaan naar een kortingscode en de code tagcity358 gaf me nog eens 20 € korting.

Kortom volgende week hebben wij eten & vers fruit voor 63 €. Dat is een serieus ander budget dan wat ik normaal moet uitgeven aan eten voor 6!

Hoe handig de box is en hoe lekker, dat laat ik je volgende week zeker weten, maar hieronder alvast de menu voor volgende week.
Een mens zou er honger van krijgen!

PS En neen ik word niet gesponsord door Foodbag. FOODBAG

foodbag