Kwak x 3

Ik was samen met de dochter de jongste zoon gaan ophalen van school en kom thuis. Ik zie in onze straat een mama – eend met haar jongen.
Nu moet je weten dat de dochter die mee was een aantal weken geleden de oren van mijn lijf gezaagd heeft omdat ze zo’n eendje wilde. Ze zou het groot brengen en als het groot was in de natuur loslaten. Ik zei hier neen op, gezien we 2 honden hebben en dat beestje nu niet echt een rustig leven zou hebben vrees ik. Als dat eendje het al zou overleefd hebben!

Dus ik zeg “oh kijk, een mama met haar jongen!”
De dochter door het dolle heen en ze wou dichter gaan om te kijken.

Maar ik vond dat de mama raar deed… Want wat doet een eend met haar jongen nu in de straat en waarom blijft ze daar staan? Mijn € viel vrijwel meteen dat er waarschijnlijk eentje in de riool gevallen was. Dus stapte ik door en zag dat er 3 kuikens in zaten!
Snel deed ik de riool open en mama – eend stond dapper toe te kijken. Zot dat diereninstinct voor haar jongen!
Ik haalde het eerste eruit, de dochter de andere 2.

We hebben er een mooi filmpje van ook, maar blijkt dat ik op WordPress geen filmpjes kan uploaden tenzij ik 15 € per maand zou betalen en dat heb ik er nu ook niet voor over.

Maar de vreugd was groot en de fluffie eendjes zijn gered! Het geeft me een goed gevoel 🙂

Ik hoop dat ze snel haar vijver terug zal vinden. Want ondertussen heb ik wat gelezen over eendjes.
Het broedseizoen van de eenden gaat in zodra de vroege lente begint. De meeste eenden gaan dan op zoek naar een plek en leggen een aantal eieren die binnen 28 tot 30 dagen uitgebroed worden. Vaak ligt deze taak geheel bij het vrouwtje en soms zorgt het mannetje voor voedsel voor het vrouwtje.

Wist je dat zo’n klein bolletje dons al direct kan zwemmen nadat hij uit het ei is gekropen? Dus ze waren dapper aan het trappelen in de riool.

Ik ben dus tevreden van mijn dag sie!

 

 

2 x goed nieuws!

Vandaag is een good-news-show!

Allereerst goed nieuws rond mijn mama 🙂
Ze had vandaag controle voor haar Thymuskanker en de tumor is nog iets gekrompen. Er zal natuurlijk altijd rest blijven zitten gezien ze niet konden opereren. Maar de chemo en radiotherapie deden dus hun werk!
Volgende controle staat op 11 december 2020. Dus ze blaast alle statistieken omver aangaande haar kanker en prognoses! Onze vechter! Ik duim dat het in dit elan verder mag gaan 🙂

2de goed nieuws van de dag, onze bouwvergunning werd goedgekeurd!
Zoals ik al vertelde is mijn man verslaafd aan websites bezoeken met huizen te koop. In mijn opzicht wonen we goed, maar hij is niet zo honkvast en zou snel eens verhuizen… (je wil niet weten hoe lastig dat is voor mij!) Dus schrik niet als je hier ooit op een dag moet lezen dat ik plooide. Naar groter, en meer tuin. (wat hij wil)

Toen we bouwden kozen we voor een open keuken – open living. Wat we nu niet meer zouden doen, we zouden dat apart willen. Dus plaatsten we een wand tussen de 2 en willen we groter gaan door een glazen “veranda”. Daar komt dan een aparte tafel en stoelen. Tevens komt er airco in.
De muur werd al geplaatst , en 14 dagen terug kwamen ze de deuren leveren.
Dit weekend hebben we geklust en hebben we 1 wand bekleed. We wilden wat warmte dus hebben we gekozen voor een houtstructuur.
Komend weekend gaan we voor deel 2, zijnde de livingmuur. Maar dat zal een andere soort zijn.
Brico heeft er handige systemen voor en het was meteen een goede test om te zien of mijn elle boog zou stand houden. (ja dus, ik voel het wel maar ’t is ok)
Dat je in huidige Corona-tijden achter 40 man moet aanschuiven voor je binnen kan moet je erbij nemen.

In Januari gingen we op pad naar verandabouwers.

De verandabouwer zei dat er voor zoiets meestal geen bouwvergunning nodig is en dat het snel goedgekeurd zou zijn. Met een beetje geluk moest en kon alles af zijn voor het zomerverlof.
Juist ja, dan hadden we buiten de gemeente Kuurne gerekend, waar de bouwvergunning WEL nodig was. We konden onze veranda dus niet zomaar plaatsen. Een metertje verschil dan wat ok was cfr hen.
Corona gooide roet in het eten, want we kregen telkens meldingen over uitstel door Corona.

Maar vandaag was het zover. De bouwvergunning is er! Joehoeee!!!!

De metser mag dus asap de boordstenen komen leggen, dan komen ze opmeten en dan wordt alles gemaakt. De tijd om te maken is ook 8 weken, maar verlof zit ertussen dus dat zal spannend worden wanneer het doorgaat 🙂

Maar geen zorgen, jullie kunnen alles meevolgen! De plannen (ontwerp) doe ik nog niet uit de doeken, dat er nog iets van verrassing is…

Maar de keukenkant is af, dus die kan ik al tonen:

Deze diashow vereist JavaScript.

 

 

Pablo, mijn nieuwe vriend :-)

Jawel, zo heet mijn nieuwe aanwinst!

Een 3tal weken terug wanneer de winkels net terug open waren stond ik op de stoep van de fietsenwinkel.
Daarvoor had ik lang getwijfeld, elektrisch of niet? Want ik ben 42 jaar, wat niet oud is, maar aan de andere kant ben ik ook geen topfietser. Ik ben een erg luie op vlak van sporten. ‘k heb er te weinig goesting in.
Soit, het was beslist, ik zou voor elektrisch gaan. Niet omdat ik persé groen en ecologisch wil zijn al zou ik dat wel kunnen beweren, maar eerder voor ’t gemak en om later geen spijt te hebben dat ik niet voor elektrisch koos.

‘k Wist perfect wat ik wilde, een Hollands model (lees hoog stuur om rechtop te zitten), en een mand vooraan om dingen in op de bergen.
Dus eigenlijk had ik al snel oog voor 1 modelletje van Cortina. Instant love zeg maar!

Een aantal dagen later mocht ik Pablo ophalen. Al gaf ik hem deze naam pas dit weekend. Genoemd naar Piccaso waar ik een zwak voor heb.

Fier als een gieter reed ik mijn eerste rit en ondertussen staan 215 km op de teller. En leuk dat het is! Ik geniet met volle teugen. Je zweet niet, het enige wat je moet doen zijn de pedalen rond blijven draaien. Je gaat in mijn geval vooruit aan 26 km per uur en kiest zelf hoe lastig het is.

En geloof me, je kan er niet naast kijken, ik merk dat erg veel mensen elektrisch rijden.

Ikzelf ga in de ochtend met de wagen naar ’t werk, en ’s middags ga ik gezien Corona thuis eten. Daarna ga ik terug met de fiets naar het werk. Op een half uurtje sta ik er.
Verschillende routes werden uitgetest, maar meestal fiets ik langs te Leie. Daar hoor ik de vogels fluiten, geniet ik van de route langs het water en soms stop ik even. Met het mooie weer van de voorbije dagen TOP! Ik kan dat moeilijk beschrijven hoe ik ervan geniet. Maar het is echt ME-time. Ik geniet van de bomen, de zon, de fiets, de natuur, …. Ik zing zelfs op de fiets (en nee ik kan niet zingen). Maar het ontspant me dus echt!

Op internet staat: “Dat elektrisch fietsen voor watjes is, is intussen een achterhaald statement. Ook al geeft de motor je een duwtje in de rug, is het nog steeds aan jou om op de pedalen te trappen en dit vraagt energie. Door het aanhouden van een constante, licht verhoogde hartslag verbrand je calorieën en train je je beenspieren. Het kan dus gezien worden als een mooie workout waar je achteraf niet helemaal bezweet van bent. Bovendien verlaag je, door het fietsen, ook de kans op diabetes en hart- en vaatziekten. 

Fietsen op zich is voordelig voor jouw fysieke conditie, maar ook bewegen in de buitenlucht zorgt voor een verbetering van jouw (mentale) welzijn. Dit kan een ideaal moment zijn om het hoofd eens leeg te maken. Minder stress  draagt namelijk bij tot een betere slaapkwaliteit. Je loopt dus minder gespannen en dit is een goede zaak voor jezelf en je omgeving”.

Ik zal het maar geloven, al moet ik toch zeggen dat zelfs een watje elektrisch kan fietsen. Maar ik vind het niet erg om een watje te zijn. Pablo doet het werk, ik trappel en geniet. Zoef zoef zegt Pablo 🙂 En ik zoef lustig mee!

Deze diashow vereist JavaScript.

Home office – HOT Item.

Ik las er op de blog van go annelies over https://goannelies.wordpress.com/ en was aan het reageren. Toen dacht ik, ik moet er gewoon zelf over bloggen, want ik kan er zoveel over zeggen.

Ik ben zelf HR Manager in een chemiebedrijf van 150 mensen. Home office was voor de Corona ONDENKBAAR. De zaakvoerder heeft daarvoor net iets te weinig algemeen vertrouwen. Dit terwijl wij werken met Citrix en vrij veel mensen van thuisuit kunnen inloggen. Hun werk laat het ook toe.

Ik werd geopereerd aan mijn elleboog op 12-03 en 13-03 brak de Corona-hel los. Ik lag nog in het ziekenhuis en mijn telefoon stond roodgloeiend. De eerste dagen en weken kreeg ik tientallen telefoons en mails. Zowel van het management als van de medewerkers. Mensen zaten met zoveel vragen, we moesten zoveel organiseren enz.

Toen de overheid “telewerken is de norm” uitsprak moest de zaakvoerder al snel toegeven aan dit gegeven en het bleek algauw dat veel meer mensen van thuisuit kunnen werken dan hij initieel dacht.

Zoals jullie al konden lezen vond ik dat zelf héérlijk! Het heeft natuurlijk ook te maken met het feit dat de na schoolse activiteiten van de kinderen zijn weggevallen. Ik moest veel minder rennen van A naar B. Het woon-werk verkeer valt weg en je kan boodschappen doen rond 13u en dan is er zo goed als geen kat in de winkel.

Elke dag thuis werken zou ik niet zien zitten ook al hebben we hier een bureau vol lichtinval. Maar 1-2 dagen per week, daar teken ik meteen voor. Je krijgt minder telefoons, ze stormen niet zomaar je bureau binnen om iets te vragen, en thuis kan ik echt veel werk verzetten merk ik.

Ik ben VOOR die 1 à 2 dagen, maar nu moet de werkgever nog voor zijn. Dus ik moet mijn zaadje deze week maar eens planten J (ondertussen gedaan, maar tijd genomen voor deze blog)
Elk jaar doe ik mee aan een VOKA-PLATO traject. 2 jaar geleden aan een HR traject, vorig jaar nam ik deel aan management@work en dit jaar aan HR Strategie. De eerste sessie is ondertussen al voorbij, maar het grote voordeel daaraan is ook het netwerken en kunnen overleggen met collega’s die ongeveer dezelfde job doen als jezelf. Je kan ideeën uitwisselen, ervaringen en zelfs praktische zaken ook. Dus polste ik even bij mijn HR collega’s.

Hieronder een greep uit de reacties. (stukjes eruit) Je leest maar zoveel je zelf wil 😉
Maar zelf vond ik het zéér boeiend om te volgen. Ik knipte de bedrijfsnamen eruit om het anoniem te houden, maar het gaat van zowel erg grote bedrijven tot een gewone KMO tot een klein bedrijf.

1.“Vanaf de start van de lockdown werkten alle bedienden (met uitzondering van mensen in productie) 100% van thuis via citrix. Dit verliep verbazend vlot, geen enkel technisch tegenargument meer over.

Het telewerken werd door de meeste mensen als aangenaam bevonden, tenzij er veel storende factoren waren (vnl kinderen, hoe graag we ze ook zien).

Ondertussen zijn velen terug enkele dagen per week aanwezig obv een beurtrol.

Het management begint er gaandeweg ook voor open te staan om telewerken structureel te gaan invoeren met volgende bedenkingen:

  • Enkel in functie van je job (vb voor het uitvoeren van focuswerk) niet om voor zieke kinderen te zorgen;
  • Max. aantal dagen per maand;
  • Steeds met akkoord van leidinggevende;
  • Belangrijke meetings moeten worden bijgewoond, die worden niet verplaatst ifv telewerker;
  • Om toestemming te krijgen moet aan alle voorwaarden worden voldaan.

Naast het opstellen van een policy lijkt het me even belangrijk om ondersteuning te bieden aan leidinggevenden.”

  1. “Wij hadden van september t.e.m. december 2019 net een trial ‘occasioneel thuiswerk’ laten lopen. Dit enkel voor bedienden, max. 1 dag per week, collega’s die FT werken en vanaf een bepaald expertise niveau. Was uiteindelijk toegankelijk voor een 50% van onze populatie.

We waren vooral benieuwd naar welke groepen hier gebruik van zouden maken, populaire dagen, impact op absenteïsme, houding van management, etc. maar uiteraard ook naar de reacties van de collega’s. Aangezien dat alles zeer positief was verlopen hadden we thuiswerk net officieel gemaakt vanaf januari maar uiteraard moeten we nu alles ook gaan herbekijken. Van timing gesproken!

Er liggen nog verschillende zaken op tafel.

Voor ons zal het vooral belangrijk zijn om te blijven meten. Ben bv. zeer benieuwd naar de lange termijn effecten op ziekte en thematisch verlof (interessant voor ons om op te volgen aangezien wij niet superveel verlofdagen hebben).

Vanuit engagement kant kwamen er tot maart ook heel wat enthousiaste reacties van de collega’s, maar we wisten vanuit een vorige engagement survey dat dit al zeer lang gevraagd werd. Nu kunnen we niet anders, het is het nieuwe normaal, dus wij moeten nog wat opvolgen wat de collega’s zelf precies verwachten en mogelijk achten. Onze gemiddelde leeftijd ligt rond de 37 dus toch wel wat jonge gezinnen die zeker de komende maanden extra flexibiliteit en zekerheid nodig hebben omtrent opvang maar ook veiligheid natuurlijk.

Wat fysieke aanwezigheid betreft gaan wij vanaf juni normaliter naar een aanwezigheid van 40% proberen te gaan en van daar uit zullen we opvolgen. Is vrij ad hoc werken momenteel, maar we doen ons best. “

  1. “Wij hebben reeds sinds enige tijd de mogelijkheid om van thuis uit te werken, dit wel pas na overleg met de teamverantwoordelijke. Gemiddelde ligt hier op 1 dag per week, maar bij sommige medewerkers is dit wel ruimer. We voelen toch nog enige onzekerheid mbt het thuiswerken, vertrouwen is hier een belangrijke factor in.

Om meer kader te bieden aan onze medewerkers heb ik een thuiswerkpolicy opgezet, maar deze is nog niet in ons bedrijf gedeeld omwille van nog wat onzekerheden bij managers.

Idee daar was minstens 1 dag per week en vrije keuze dag.

Randopmerking was wel : geen woensdag of vrijdag thuiswerk in combinatie zorg voor kleine kinderen.

Dankzij de coronacrisis zijn we echter in een heus testproject gerold.

Iedere medewerker, waar mogelijk, werkt van thuis. Gezien onze medewerkers consultants zijn beschikten zij reeds over een laptop.

Sinds vorige week hebben we een hele exitstrategie opgezet waarbij we streven naar 1 dag per week aanwezigheid op kantoor samen met het voltallige team.

Doelstelling is om dit zachtjes te verhogen ( binnen 1 week naar 2 dagen per week).

De kantoren zijn dan ook helemaal coronaproof gemaakt met genummerde bureaus en afgeplakte bureaus, zo wordt de afstand 1.5m gewaarborgd en weet je met wie je de bureau deelt.

 

We voelen dat onze medewerkers klaar zijn voor het telewerken en graag ook de mogelijkheid behouden en dit liefst meer dan 1 dag per week.

Dit is zeker een hot topic op onze boardmeetings hoe, in welke frequentie en wanneer we het thuiswerk, in normale tijden, kunnen toestaan.

Ondanks enige terughoudendheid, voelen we wel dat ons bedrijf meer en meer in deze richting gaat denken.”

  1. “Bij **** was er voor de bedienden sowieso al een policy van thuiswerk.
    Met Covid-19 zijn we overgeschakeld op thuiswerk als norm voor alle niet-productie gerelateerde bedienden (de fabrief is op volle kracht blijven draaien tijdens de lockdown). Dat blijft ook op vandaag de norm.

Vanaf 8/6 lanceren we het #back together initiatief waarbij we een aantal burelen als flex burelen ter beschikking stellen voor max. 25% van de bediendenpopulatie (gaat om een 5-tal personen per dag). Ze moeten op voorhand intekenen op 1 van de beschikbare flex bureaus en kunnen max. 2 dagen naar kantoor komen. Ze moeten ook verplicht een Zoom-sessie volgen waarbij we “de nieuwe werkdag” met alle beschermingsmaatregelen die in voege zijn aan hen toelichten.

Dus de redenering is omgekeerd … thuiswerken is de norm en men mag enkel naar kantoor komen als het noodzakelijk is wegens professionele of privé redenen + vermijden van de grote groep die tegelijkertijd aanwezig is om het risico te beperken.”

  1. “Wij waren geen standaard “thuiswerk” bedrijf.  Toen de crisis toesloeg zijn wij per direct overgeschakeld naar volledig thuiswerk met alle bedienden.

Als seizoenbedrijf in de tuinbouwsector zijn alle arbeiders, mits aangepaste werkomstandigheden volgens de social distancing regels, blijven werken.

De vraag rond telewerk werd in het verleden bij ons al gesteld, maar wij hielden hier de boot wat af.

De voorbije weken hebben ons echter getoond dat wij dit, terecht en in volle vertrouwen, kunnen toestaan.

Onze medewerkers hebben zich allen zeer flexibel en professioneel opgesteld.  Iedereen weet nu ook perfect van zichzelf hoe hij/zij met thuiswerk omgaat.

In dat kader ben ik nu momenteel een thuiswerkpolicy aan het opstellen.  Wij zouden kiezen voor 2 vaste dagen waarbij iedereen altijd aanwezig moet zijn.  Van de overige 3 dagen mogen onze bedienden er dan nog maximaal 2 thuiswerken.

Wij hebben hier een 15 tal bedienden en ik denk dat er 2, max. 3 personen hier ten volle gebruik gaan van maken.”

Vele bedrijven schrijven dus een homeoffice policy uit, het ene bedrijf is fel voor, bij een andere zaakvoerder is er nog te weinig vertrouwen om het toe te staan.
Persoonlijk denk ik dat het in de toekomst een belangrijke norm wordt in het rekruteringsproces.
vroeger was dit loon, verlof en ADV dagen, flexibele werkuren en nu zal daar gaandeweg homeoffice bijkomen.
Tenminste, zo denk ik toch….
Hoeveel uren je werkt moet gewoon correct zijn ten opzichte van kantoorwerk en daar moet je je gezond verstand in gebruiken.
Er zijn er die zullen doen wat ze moeten doen, er zijn er die zullen profiteren enz.
Maar dat heb je nu ook. Niet iedereen werkt plichtsbewust 8u, de één praat meer dan de ander, de één tokkelt meer op zijn GSM of zit langer op de WC.
Maar misbruik komt altijd aan het licht, dus daar zit ik niet zo mee….

En ja bij Telewerken ledig ik eens mijn vaatwas, vul ik de wasmachine. Maar ik doe meer dan mijn uren en ben productief.

Ikzelf heb allemaal tieners, maar ik volg een aantal dames op instagram die wat gek werden van het thuis zijn met de kids en dat combineren met hun eigen werk. Dus vermoedelijk speelt de leeftijd van je kinderen een grote rol.

Van de mijne heb ik niet zoveel last.
Mijn zaakvoerder is zeker nog niet klaar voor structureel thuiswerk, maar de toekomst zal uitwijzen of ik gelijk heb.

Wat denken en voelen jullie erbij?

Feel the love! 2 jaar gehuwd vandaag!

Deze diashow vereist JavaScript.

Twee jaar geleden, op 25-05-2018 was onze grote dag. De dag waarop Tommeke en ik elkaar het ja-woord gaven en man en vrouw werden. Ik had het niet mooier kunnen wensen. Dus deze keer ben ik met de foto’s begonnen en dan pas de tekst. De foto’s zijn  nog steeds zalig en hartverwarmend, het zijn er 100-den, maar bij deze een greep uit een paar.

Voor mij mijn 2de huwelijk, voor hem zijn eerste huwelijk.
Ik droomde al jaren van een man die écht moeite voor me wilde doen, die me graag ziet, waarbij we gemeenschappelijke interesses hebben en waarbij we samen leuke dingen doen. Een werker ook, dat was een voorwaarde en iemand die werk zag en ervoor wilde gaan. Maar voldoende aandacht voor elkaar. Een nette man die ijdel is, dat is natuurlijk ook een troef, en gevoelig J

Vandaag kijk ik terug op twee jaar huwelijk. We hebben in onze relatie al heel veel meegemaakt. Heel veel mooie momenten, maar ook heftige dingen. Overlijden, ziekte, het is allemaal de revue gepasseerd. Maar het maakt ons een sterk team.

De grootste verantwoordelijkheid samen: 3 kids van mij die mijn man er 12/14 bijneemt en 1 zoon van hem week/week. Dat op zich zijn al pittige uitdagingen J

Het ouderschap en het huishouden samen is al het runnen van een bedrijf op zich. Probeer elkaar dan maar niet uit het oog te verliezen, een uitdaging waar je allebei hard aan moet trekken om die te laten slagen. Zeker met ons drukke jobs.

En het allerbelangrijkste binnen een relatie is denk ik wel : communicatie. Iets wat altijd wel een uitdaging blijft in elke relatie. Want begrijp je elkaar wel goed? Soms ben je samen, maar bespreek je nauwelijks zaken. Dan gaan de gesprekken over het aantal praktische zaken en dat het huis weer schoon is en hoe laat je thuis komt. Daarmee loop je min of meer toch langs elkaar heen. Wat gaat er echt in de ander om? Voelt de ander zich goed? Hoe is het op je werk en met wat ben je allemaal bezig? Toon interesse in elkaar. Maar bespreek het ook als je je stoort aan de ander. Daarmee kom je heel ver.

Het huwelijk is een werkwoord en dat gaat met ups en downs. Maar als je daar allebei aan blijft werken dan belooft dat alleen maar heel veel moois. We zijn nu 2 jaar getrouwd, dat is pas een begin. Ik kijk uit naar al het moois dat nog komen gaat.

Ik heb vandaag gans onze huwelijksceremonie, althans de teksten herlezen. Mijn hartje werd er warm van J

De openingstekst deel ik hier graag nog eens, omdat het een stuk ons verhaal is:

“Tom en Isabel,

Een aantal jaren geleden kruisten jullie levens elkaar.

Met een maand verschil in startdatum kozen jullie in 2010 voor dezelfde werkgever.
Jullie kwamen terecht in een groep van 180 mensen, maar er stak er voor beiden eentje met kop en schouders bovenuit…

Allebei echter hadden jullie op dat ogenblik een relatie.  Jullie vriendschap had dan ook niet de roodgloeiende kleur van fel oplaaiende verliefdheid.  Geen schreeuwerige adrenaline-tinten wanneer jullie mekaar zagen bij de start, maar záchte kleurnuances kenmerkten jullie verstandhouding.
Jullie hielden elkaar op afstand… qua liefde. Tegelijkertijd werd jullie unieke band steviger en hechter, door de ontelbare lange gesprekken die jullie hadden.

Tom zou de sprong meteen gewaagd hebben, Isabel hield de boot af….

Een niet gecontroleerde duikvlucht  in een onbekend relatie-avontuur kwam niet voor op haar wensenlijstje.  Maar thuiskomen bij een prins duidelijk wel.

Het 3de jaar samenwerken zette zich vol goede principes in.  Jullie hadden immers

samen al een mini- verleden opgebouwd: van praten, samen frietjes eten op vrijdag of eens gaan wandelen in Wallemote bos.  Collega’s zagen in jullie al een koppel, in een geruisloze relatie.

In het weekend van september 2014 kwam de kentering. Op hetzelfde moment en zonder het écht van elkaar te weten, zetten jullie beiden een punt achter jullie relatie van toen. Al wenend en vol zenuwen belde Isabel naar Tom om het te melden, terwijl Tom net hetzelfde had gedaan.

Lange gesprekken volgden… Alles werd uitgesproken en overwogen. Dit vonden jullie beiden nodig om de sprong in het gloednieuwe onbekende te wagen.  Het gevoel van ‘dit moet het lot zijn’ overheerste. Er werd toegegeven aan gevoelens, en de kinderen werden betrokken in het verhaal.

Toen Luna aan haar mama vroeg wat ideale man was en jij, Isabel, de gewenste eigenschappen opsomde, zeiden de kinderen zeiden nog: “Mama, zo’n man bestaat wel niet he, je mag je lat zo hoog niet leggen.”
De eerste kennismaking met alle 4 de kinderen verliep goed en de start van de relatie was ingezet.

Naast collega’s werden jullie dus een koppel en ondertussen konden jullie elkaar verder ontdekken. De band met de kinderen zat héél goed, verlangens om samen te wonen waren groot, wat dan ook snel werkelijkheid werd.

Jullie werk evolueerde in stijgende lijn.  Tom, jij die altijd bruist van ijver en volgens Isabel de  wilskracht van een leeuw bezit, koos voor een nog hogere functie en zette een nieuwe stap. Isabel, jij koos ook voor een nieuwe werkgever en startte als Hr Manager.  Jullie toekomst zat in de lift en maakte snel hoogte, iets wat jullie beiden heel leuk vinden.

Samen bouwden jullie een huis om tot het jullie plek was, met voor elk van de kinderen een eigen slaapkamer. Een huis om in thuis te komen. Samen bouwen en inrichten vonden jullie verrijkend. Ideeën, wensen en creatieve ingevingen voegden jullie moeiteloos samen tot een passend geheel, iedereen van het gezin voelde zich snel thuis.

Een nieuw samengesteld gezin is niet altijd evident, maar samen vormen jullie nu een hecht gezin.

In jullie relatie vinden jullie het belangrijk om elkaar vaak genoeg te zien, lang bij te praten, tijd vrijmaken voor elkaar wanneer het er echt toe doet. Of zoals jullie zelf zeiden: we willen elkaars hart en hoofd willen binnen wandelen. Op deze basis willen jullie verder bouwen.”

Deze avond kwam Tom zijn getuige op bezoek samen met zijn echtgenote, Champagne en bloemen hadden ze mee.
De openingsdans werd tussen mijn man en ik nog eens opgelegd en we genoten even zalig als 2 jaar geleden.
Hij kwam thuis met een prachtig boeket bloemen voor me.

Genieten is dat. Alles. Puur genieten. Hij bracht en brengt mij en de kinderen zoveel geluk in het leven en daar ben ik zeer dankbaar voor.

 

 

Happy

Ik wil hier absoluut niet teveel jubelen, en uiteraard is heel de Coronasituatie op zich zeer ernstig en geen lachertje. Maar de extra maatregelen vind ik voor de ME-time de MAX!

Ik denk dat mijn talent is dat ik van nature een mega-postief ingesteld iemand ben.

Los daarvan een online aankoopje is altijd fijn als het aankomt. ’t lijkt alsof je een cadeautje krijgt van iemand ook al kocht je het zelf 🙂 Dat open maken is altijd fun!

Ik moet voor mijn werk verplicht 1 dag per week stempelen. Ja ik ben alweer aan de slag want met de elleboog gaat het tip top en de revalidatie verloopt veel beter dan iedereen dacht of zei. Ik doe alles! Tenzij zwaar heffen dan en fel overdraaien, maar dat doet een mens niet in normale omstandigheden. 🙂 Ik ben dus zéér tevreden van het resultaat! Happy en eindelijk verlost van die pijn waar ik al meer dan een jaar mee liep!

Back to Corona. Ik zie veel mensen op instagram die er wat doorzitten, de OP zijn door thuis te zijn met de kinderen, die zich vervelen en de muren op zich af zien komen. Not here! Ik heb nog zoveel zaken die ik wil en kan doen en veel boeken die op me liggen te wachten waar ik nog niet aan toe kwam!

Ik schets het even per groepje waarom het hier stil is en splits op in thema’s. Want eigenlijk zou ik over alles een apart blog kunnen schrijven.

Thema 1:

Wandelen: al hele kilometers gewandeld! Hele wandelingen. Ten eerste zalig genoten van de zon want we hadden al prachtig weer! Ook fietsen was erbij. Af en toe alleen, af en toe een dochter mee en soms alle 2. Soms met de zoon erbij en soms met de honden. Ook de jongste is al meegegaan en dan zijn we voor een ijsje gestopt. In het weekend gaat de echtgenoot soms mee. Maar samengevat, buiten zijn, daar word ik gelukkig van. Kijk gerust even mee.

Deze diashow vereist JavaScript.

Thema 2: knutselen

Ik hou me graag bezig met creatieve dingen. Ik hou boekjes bij, teken graag en ben in de Coronatijd gestart met diamand painting. 25.600 pareltjes die gekleefd moeten worden e ik zit goed over de helft denk ik. Nog even te gaan dus. Soms probeer ik ook gewoon iets uit.

Deze diashow vereist JavaScript.

Thema 3 food:

Koken doe ik erg graag en ik let wat op de voeding momenteel. Een potje confituur maken en die pimpen daar ben ik ook niet vies van. Ik deel die potjes dan graag uit aan de mama’s en heb graag dat het er keurig uitziet. Maar eigenlijk doe ik het gewoon graag, etiketje schrijven, nadenken hoe ik het zal doen,…. Zalig gewoon! Een een nieuwe slakom proberen, enz…. Eigenlijk zou ik mijn foodblog nieuw lezen moeten inblazen want ik maak veel zaken klaar voor de eerste keer met nieuwe receptjes. Hmmmm heerlijk. Bij het ontbijt nu sinds 2 weken geen brood meer, maar andere bordjes.

Deze diashow vereist JavaScript.

Thema 4: De Honden

Zij zijn blij en ik ben blij, er is tijd voor elkaar en voor liefde. Voor de extra wandeling, spelen en knuffel. Mij hoor je niet klagen en hen ook niet 🙂

Deze diashow vereist JavaScript.

Thema 5 cleaning

Werkelijk heel het huis ligt spik en span! Elke kast, elke kamer, overal helemaal clean. Ik zeg dan om te lachen “Als ik nu doodval gaan ze zeggen dat ik een propere ben ;-)” Een plantje herschikken, de zaken eens anders leggen, ik doe dat graag. En ik kan erg lang genieten van een nieuw plantje of bloemetje, een opgeruimde kamer en de rust die ik erdoor krijg. Love it!

Deze diashow vereist JavaScript.

Thema 6: Varia

De mama vers eten brengen, de krant lezen, netflixserie kijken (erg weinig TV), de mode bekijken en eens iets bestellen, … Meer moet dat niet zijn. Afspreken met een vriendin die maskers maakte (bezoek aan voordeur), op ’t gemak naar de winkel terwijl ik anders collect en Go doe,….

Deze diashow vereist JavaScript.

Kortom ik ben momenteel helemaal ZEN eerlijk gezegd en ben gelukkig. Meer moet dat niet zijn in ’t leven he!

Voila, bij deze een update waarom ik iets minder online ben en online lees, maar mijn leven staat dus zeker niet stil. Als ik dan eens blog ga ik mijn favo blogjes lezen, inhalen, reageren en ik kan er weer tegenaan. No stress, no pressure.

Dat blijf in uw kot verhaal zonder winkelen en verplichtingen is voor mij dus best ok 🙂

Afbraak tuinhuis

Vorig weekend stond een sloopweekend op de agenda.
Project afbraak tuinhuis dus.
Alle kinderen waren thuis, er werd een container gehuurd en het weer was best ok. Muziekje dabei en we waren vertrokken.
Het tuinhuis ontmantelen vond onze jongste wel fijn, want hij mocht er ook eens de voorhamer inzetten. En zijn voet, en schouder 😉

Mijn echtgenoot was echter even erg in zijn nopjes want wat werkte dat ding op zijn zenuwen. Hij glunderde toen het platlag en was opgeruimd.
‘k Ga niet ontkennen dat het een hele karwei was, maar wel een vruchtbare karwei.

Ik had wel al een vermoeden dat we niet voldoende zouden hebben aan 1 container, dat bleek realiteit, we mochten er nog 1 bijbestellen.

Ondertussen hebben we de bewonder van het tuinhuis ontmoet. Inni mini muis, de veldmuis dus. Ze kwam even dag zeggen en was snel weg, op zoek naar een ander onderdak.

De tuin lijkt groter nu en voorlopig staat onze tafel er. Maar nu maken we plannen over de aanleg van de tuin en wat er moet komen. We willen er graag een gezellige zithoek maken, overkapt misschien?
Soit je ziet het hier ooit nog wel verschijnen. De budgetten worden anders besteed gezien Ibiza niet doorgaat begin juni.
‘k Ben benieuwd wat de zomer brengt want dan zouden we 14 dagen naar Frankrijk gaan en eind september zouden manlief en ik een week naar Dubai gaan. Ik hoop ZO HARD dat dit kan doorgaan, maar we gaan er ons moeten naar schikken zeker?

Voor de rest, tja mannekes, ik blijf genieten van de Coronatijd he! Meer tijd voor mezelf en mijn hobby’s, morgen meer daarover, want ik word lui in bloggen 😉

Deze diashow vereist JavaScript.

Opruimwoede – tuinhuis

Net zoals veel mensen tijdens de Corona ben ik aan het opruimen geslagen. Binnenin was dat minder nodig, maar dat doe ik graag alles extra netjes zetten en leggen, maar buiten in het tuinhuis was er veel werk en dat deden we samen.
Zo’n kleine 4 jaar geleden bouwden we onze woning, werd de oprit en het terras in orde gebracht, kwamen en grasmatten en was en nog weinig budget over voor een deftig tuinhuis. Los daarvan, we vinden een tuinhuis beide zéér lelijke gedrochten om te kijken, maar elke Vlaming heeft er ééntje en praktisch is het natuurlijk wel.

Extra stockruimte, kerstballen, tuinmateriaal, BBQ, stoelen, fietsen, gieter, tuinslang,… alles gaat in het tuinhuis heen.
We hadden geen schitterend budget meer over 4 jaar geleden, dus kwam er eentje van 1500 € die we zelf moesten in elkaar stoppen. (en ook nog zelf schilderen)

Schitterende kwaliteit was en is het niet en we spuwen op het zicht van het tuinhuis in de hoek van de tuin. Bovendien neemt het veel plaats in.

We dachten over vanalles na! Iets op maat laten bouwen door een schrijnwerker enz. Naast ons huis hebben we namelijk een verloren ruimte. Daar staat het hondenhok, de groenbakken, de vuilnisbakken en dat is het. Verder dwarrelen er blaadjes heen en weer in de herfst. Dus wilden we deze ruimte optimaal gebruiken. Bovendien is het een ruimte die we niet zien vanuit de woning en niet vanuit de tuin. Een verdoken hoekje dus 🙂

Aan de slag. Het internet werd afgeschuimd naar de ideale oplossing en verschillende mogelijkheden werden bekeken. Uiteindelijk kwamen we terecht op de website van een leverancier die containers levert. Opslag containers. Water en wind dicht, roest niet en na het opmeten kon het NET in het hoekje passen van 3 op 2 containerafmeringen die we hadden.
En jawel er zou grondig opgeruimd moeten worden in het tuinhuis.

De container werd geleverd.
10 minuten met 2 man en hij zou er staan zei de website. Yeah right…..In werkelijkheid werden de 10 minuten 2 avonden met héél het gezin en hebben we zelfs de hulp van de buurman moeten inroepen om het dak erop te leggen. Dat dak woog pokkezwaar!!! Al moet ik er in één adem bij zeggen dat ik niet kan heffen met de elleboog, dus ik was er vooral om te coördineren 😉
Plus, er was nu ook wel heel weinig bewegingsvrijheid in dat hoekje.

Maar we slaagden! Zaterdag zijn we er dan ingevlogen… grote kuis in het tuinhuis! We hadden al snel een aantal hoekjes.

– 2de hands verkopen
– weggooien
– kringloop
– in de nieuwe container

En jawel, we maakten legplanken, konden nog rekken recupereren en tegen de zaterdagavond zat alles keuring weg.

De spullen die weg mogen is project II of lees, het komende weekend.
Maar wel zéér tevreden 🙂
1800 € armer voor de container, maar het evolueert en daar zijn we blij mee!

De evolutie, voor en na foto’s die komen nu. Dan is alles duidelijk 🙂

Deze diashow vereist JavaScript.