Graduation Thomas

In mijnen tijd (lees toen ik in het middelbaar zat) dan moesten wij naar school tot de laatste snik. Zijnde tot de 31ste, dan volgde het rapport en dan pas te vakantie.
Tegenwoordig heeft onze schoolgaande jeugd meer luxe. Die gasten zijn verdorie al in verlof een week voor de vakantie goed en wel moet starten! Enkel op vrijdag moesten ze dan nog eens “langsgaan”.

Je kan het al raden, wij hebben 3 van die middelbare schoolgasten, dus 3 keer gasten die al genieten van die vroege vakantie.

Vorige week maandag had de oudste (18 jaar) een mondeling examen en daarna is hij gaan BBQ-en bij een vriend die jarig was. ’s Avonds zouden ze uitgaan en hij blijft bij zijn lief slapen. (dat op zich is al een verhaal op zich, want vanaf wanneer laat je je kind bij zijn/haar lief slapen?).

De dochters zijn elk apart met hun vriendinnen iets gaan eten in Kortrijk en daarna gaan shoppen.

Donderdag was er proclamatie. Ik waande me precies in Amerika. Voorheen werd daar niet veel rond gedaan in België, maar dat is overgewaaid vermoed ik. Met afstudeerhoedje en al.

De weken van zwoegen en zweten, van stress en paniek, van troostende armen en bemoedigende woorden zijn helemaal om. Na maanden van opletten, studeren en huiswerk maken is het vakantie!
Voor sommigen betekent het een speciaal moment omdat er een diploma uitreiking aan vast hangt.

Was het uit Amerika overgewaaide fenomeen van de graduation ooit exclusief toegewezen aan het beëindigen van de middelbare school, of zelfs de hogeschool of universiteit, nu maken onderwijsinstellingen van elk speciaal overgangsmoment wel een graduation feestje. Kleutertjes lopen over de rode loper, prille tieners houden een prom en 18-jarigen gaan in toga naar hun proclamatie. Maar bij Thomas was het dus na het middelbaar.

Ik waande me op een exclusief bal als ik eraan kwam. Alle meiden in topjurk, hoge hakken en hun haar helemaal gestijld! Sommige jongens met das of kostuum.

Meer dan 340 namen werden afgeroepen, dus ja ik vond het een beetje saai. Maar wachtte geduldig op Thomas zijn naam. Zijn klas was de laatste die afgeroepen werd en ik moest plechtig beloven niet te roepen of juichen als zijn naam afgeroepen werd. (dus braaf als ik ben deed ik het niet)

Elkeen die de afgelopen tijd een student in huis had, kan een zucht van verlichting slaken. Het leven herneemt.

Nu de hardwerkende jeugd zijn schooljaar weer heeft afgerond, kan de zomer pas echt beginnen. De zon is van de partij, het goed humeur ook.
Ikzelf ga nog een maandje door voor het verlof in zicht is, maar geloof me, ik kijk er erg naar uit!

65638813_2264987540216774_977910615316103168_o

graduation

 

 

 

 

5 reacties op ‘Graduation Thomas

  1. Potverdorie zeg, we hadden daar samen eentje kunnen drinken, wij waren daar ook hé! En ja, de dochter had een kleedje besteld in ’t zilver met een hoge split, hoge hakken erbij en daar ging madame! ‘k Vreesde al dat ze al die jonge gasten nog gingen laten opdraven, zo één per één op het podium, maar gelukkig bleef het bij namen afroepen. En die hoedjes, pff, alleen maar om ze op het einde eens omhoog te gooien – ze hebben ze niet eens opgezet. Zot hé?

    Like

    1. Ja hadden we dat geweten. Mijn man kon niet mee, dus ik stond daar wat alleen te draaien waardoor ik echt niet lang bleef.
      Gelukkig bleef het inderdaad bij namen afroepen, anders zaten we er om 22u30 nog 😉 Het hoedje is wel een mooie souvenir 🙂

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s