Deze week minder zorgzaam.

Zorgzame mama. Ondanks het feit dat ik hard werk ben ik inderdaad wel die zorgzame mama. Meedenken en altijd wel dingen aan het hoofd.
Die zwemtas, balletzak, dingen wassen of klaarleggen, zaken regelen, planning maken voor het eten, planning maken voor de boodschappen, boodschappen zelf doen, betalingen inplannen, tafel dekken, lekker eten op tafel toveren knuffelen, luisteren, advies geven, … Als je naast je voltijds werk ook nog de “home-manager” bent dan komt daar wel het één en ander bij kijken.

Jezelf in de schaduw zetten voor je gezin. Je eigen behoeftes soms achterop stellen omdat iemand uit het gezin je nodig heeft. Zorgen die mijn man mijn inziens niet heeft. Toch zeker niet in de mate zoals ik ze heb.

Iemand die gelukkig is als zij gelukkig zijn. Als ze alles hebben wat nodig is qua zorgen.

In de vakantie echter en met de kinderen die ouder worden durf ik wel al eens meer klusjes uit handen geven. Dit weekend hebben de kinderen mijn wagen langs binnen mee gepoetst, hebben ze mee het onkruid in de voortuin weggedaan, moest eentje stofzuigen en terwijl ze thuis zijn durf ik ook nog wel wat meer uitbesteden zoals de plooiwas doen, de ramen lappen,….

Het eerste waar zij aan denken is “wat krijg ik daarvoor?” vijf euro? 10 euro? Waar ze het mijn inziens met plezier zouden moeten doen. Want wat hebben die mannen te doen op een dag? Uitslapen? Netflix kijken? Knutselen?
Toch geef ik met plezier die 5 euro, ze morren minder en kunnen er nog iets mee doen. Al ben ik echt wel van mening dat dit eigenlijk automatisch zou moeten gaan.

Terug naar dat zorgzame. Meestal als ik een avond weg moet voor het werk enz zorg ik ervoor dat er eten voorzien is en dat zij het enkel en alleen moeten opwarmen. Zoals lasagne bijvoorbeeld. Dan hebben zij geen werk en zorgen.
Deze week vertrek ik woensdagnamiddag naar Lyon omdat ik donderdag 5 Franse mensen moet interviewen voor een job in Frankrijk. Ik zal er dus niet zijn op woensdagavond, dan ga ik lekker uit eten met mijn vriendelijke homo – collega van in de 50-tig en ik zal pas laat thuis zijn donderdagavond uit Lyon.(dat van dat homo zijn zegt iedereen trouwens maar ga ik eens verifiëren die avond ;-)) Zelfs voor de ontbijttafel moet ik niet zorgen, want ik schuif heerlijk mijn voeten onder tafel op hotel. Zalig vind ik dat buitenshuis eten en zeker op hotel, ik hou van die ontbijtjes.
Dus deze week zet ik even mijn zorgzame moedergevoel opzij. En reken ik op mijn man. Ik ben haast zeker dat de frituur één keer op de menu zal staan. Maar ik zal het me niet aantrekken.Het bedrijf  waar mijn man werkt is namelijk collectief gesloten, al werkt mijn man nog 14 dagen door. (zot zijn doet geen zéér)

De voorbije maanden waren zwaar en dat voel ik. Een hoestje die niet overgaat, een tenniselleboog die me parten speelt…
Misschien is het ook omdat ik aftel naar het verlof, want het is in zicht. Nog 7 werkdagen werken en het is zover.

Maar euuh, moraal van het verhaal, deze week ben ik eens minder zorgzaam en ik voel me er niet eens schuldig over. Ha!

Oplijsting huidige status.

Gewoon even wat losse flodders deze keer:

– De zoon is terug van een weekje Spanje waarbij hij vooral is uitgegaan met zijn 4 vrienden. Deze week kan hij een weekje rusten en vrijdag vertrekt hij dan weer op scoutskamp voor 3 weken. De JIN-reis brengt hen naar Roemenië.

– De dochters komen deze avond terug van hun 10 dagen kamp met de scouts. Lees: “de vuile was komt in al zijn glorie op me af.”

– Mama is terug thuis uit het ziekenhuis. Want antibiotica, een paar zakjes bloed, de beste zorgen,… maken dat ze nu terug thuis kan zijn. De thuisverpleging gaat haar wassen, maar eigenlijk moet ze vooral recupereren en bekomen van de chemo en radiotherapie. Op 26-07 gaan we op controle in het ziekenhuis en worden nieuwe foto’s genomen.

– Nog 13 dagen werken en dan zijn we eindelijk in verlof. Vanaf 01-08 even geen werkstress, uitslapen, op reis gaan en écht tijd voor het gezin. Al moet ik zeggen dat de voorbije week met maar 1 kindje thuis toch ook wel wat rust bood.

– Ik heb en vervelend en irritant hoestje die me uit mijn slaap houdt. Vitaminen, siroop,…het mag precies niet baten, maar ik hoop dat het snel over is want het werkt op mijn zenuwen.

-De kersen dit jaar zijn mega lekker! ’t Is maar een tip 🙂

Wat is geluk voor mij?

Een korte vraag maar misschien niet zo makkelijk om te beantwoorden.

Ik denk vooral dat ik tevreden ben met de eenvoudige en voor de hand liggende zaken en dat ik daar niet téveel van verwacht. Ik ben er nogal cliché in als ik eraan denk. Zoals gezond zijn. Mijn kinderen en naasten die gezond zijn. Financieel geen zorgen hebben en een goede job hebben.
Mijn sterkte is denk ik ook wel dat ik gelukkig kan zijn om kleine zaken. Zoals de mooie klaprozen aan de kant van de weg op heden. Een ondergaande zon. Een lekkere koffie op een terras bij mooi weer. Genieten van frisse lucht en een mooie wandeling in de natuur. Ik ontdek ook graag nieuwe locaties of plekjes en kan daar echt van genieten.
Een werkpunt die normaal meespeelt in gelukkig zijn is je niet druk maken om wat anderen van je denken. Want dat doe ik namelijk wel en daar kan soms wat energie in kruipen. Nutteloze energie, maar ik maak me er soms zorgen over. Ik kan niet tegen roddels of onwaarheden en jaag altijd de waarheid achterna.  Een hunter naar de waarheid. Terwijl je soms gewoon de zaken eens moet loslaten. Ook als mensen een onwaarheid van je verspreiden.

Geven, iets ook iets wat ik goed kan en me vaak gelukkig maakt. Iemand blij maken met een kaartje, een briefje of een kleine attentie. Of gewoon iets onbaatzuchtig doen voor een ander. Ik kan ervan genieten de ander gelukkig of blij te zien om iets wat ik deed of doe. Dus dan doe je dat ook graag.

Verder accepteer ik ook dat de zaken nooit perfect kunnen zijn. ’t Is te zeggen, in grote mate. Ik hoef geen kasteel om in de wonen en grote wagen om gelukkig te zijn. Op vlak van een relatie zoek ik dan wel weer naar de perfectie terwijl ik weet dat het niet bestaat. Mijn droom was altijd dat je ALLES aan elkaar zegt en elke gedachte van elkaar kent. Maar de realiteit leert dat daar geen tijd genoeg voor is in het leven en dat bijna geen enkel mens dat doet, elke gedachte delen. Soms zou ik gedachten willen kunnen lezen, maar ik denk dat mocht ik dat kunnen, ik het snel graag terug anders zou willen. Want niet alle mensen zijn zo mooi vanbinnen als ik misschien hoop. Ik zie in iedereen altijd eerst het goede voor ik het slechte zie.

Soms moet ik gewoon ook zeggen tegen mezelf “het is wat het is.” Ik heb vroeger nog een HR directeur gehad en die zei dat erg vaak en dat is me altijd bijgebleven. “Het is wat het is.” Helpt soms als je frustratie kent. Maar je kan nu eenmaal niet aan alles iets doen en dan moet je berusten in hoe iets loopt of gelopen is. Je enerveren of erin opjagen helpt niet.

Leven in het nu is misschien iets wat ik nog meer moet doen om nog gelukkiger te zijn. Minder piekeren over het verleden of om wat kan komen. Mijn papa zei altijd “treur niet om wat nog niet gebeurde” en gelijk heeft hij. Hoe vaak heb ik al wel niet gepiekerd over zaken waarvan ik nadien dacht dat ik een domme trut was en dat er eigenlijk geen enkele slapeloze nacht voor nodig was. Ik denk voor veel mensen herkenbaar.

In evenwicht zijn met mezelf is ook een belangrijke in het leven. En vrede nemen met wie en hoe je bent. Ik kan hier meteen enkele tientallen verbeterpunten noemen aan mezelf, maar dat heeft iedereen. Daar heb ik dus nog wel wat werk aan, om tevreden te zijn met elke beslissing die ik neem en wie ik ben, wat ik bereikte. Ik wil soms een betere mama zijn, maak soms fouten in het moederschap. Ben soms kort door vermoeidheid of maak te weinig tijd omwille van mijn druk leven en heb daar soms spijt van dat ik niet altijd ECHT kan luisteren naar wat ze te vertellen of vragen hebben. Zo zijn er nog wel wat andere zaken ook die ik kan opsommen. Maak ik altijd de juiste beslissing in het leven? Durf ik soms genoeg te springen? Mijn dromen najagen? Maakt mijn job me op en top gelukkig? Maar vermoedelijk zijn dat vragen waar elke mens wel eens mee bezig is. Het enige waar ik over wil waken is dat ik geen spijt krijg van zaken die ik nog eens wil doen. Zoals een safari in Afrika, dat staat op mijn buckit list en zou niet graag sterven zonder dat gedaan te hebben.

Algemeen gesteld ben ik een gelukkig mens. Als dat niet schoon is. Maar eigenlijk is het iets waar ik 50 bladzijden kan over schrijven. Ik zou op elk puntje veel dieper kunnen ingaan, maar dan verlies ik misschien de interesse van de lezer 🙂 fijn weekend allemaal!

Chemo – Mister T – Farmville – en de Doe-het-zelf

Chemo:

Chemo 2 hebben we achter de kiezen. Dag 1 is broertje meegegaan en dag 2 en 3 ikzelf.  Het was monsterdruk in het ziekenhuis wegens het verlengde weekend. Ziektes en de kankerziekte krijgen geen verlengd weekend, dus al die behandelingen moeten dan ingehaald worden. Iets wat voor de verpleegkundigen een waar huzarenstukje is. Eindeloos respect voor hen en voor al de geduldige patiënten. Ik blijf erbij dat het samenhorigheidsgevoel van iedereen me raakt en treft. Iedereen zit in hetzelfde schuitje en iedereen voelt de ander aan. Ruzies zijn daar uit den boze, enkel liefde bestaat er en erkenning van elkaars leed.
Vanavond ga ik een pruik kiezen met mama, we hebben een afspraak om 19u.

Mister T

Mister T, dat is de nieuwe Roman van EL James. Leest zo vlot en is zo spannend! Veel beter dan 50 tinten grijs en de omschreven seksscènes zijn wel mooi om te lezen, maar vooral er zit verhaal in. Tenminste, voor mij toch, want boeken zijn altijd persoonlijk. Ik ben er zondag aan begonnen en zit nu aan bladzijde 362 van de 476. Dus deze week is het boek belangrijker dan wat dan ook op de TV. Zalig toch, zou ik meer moeten doen 🙂

Farmville 2 (spelletje)

Ik speelde het spelletje ooit op mijn GSM (het eerste dan) tot aan Level 535 en toen kreeg ik een andere GSM en was alles weg. Ik ben toen afgekickt en zie, nu staat Farmville 2 op mijn GSM en is het leven op de boerderij alweer in volle bloei. Mijn tomaten groeien goed, net als mijn aardappelen, ik heb een koe, kippen, een schaap, een varken en ik bak en kook de lekkerste dingen. En bovenal, ik verdien er veel geld.
Oh ja, mag ik het mijn guilty pleasure noemen? (ik wil verslaving niet tikken, maar eigenlijk is het dat wel)

Verlengd weekend

Ongelooflijk heb ik genoten van die extra dagjes. Het was eens nodig want het zijn erg drukke tijden. De zon maakte het af, net als een BBQ-tje, Fonske die braaf was, eens tijd voor de kinderen,…. En weet je wat het beste is? Nu maandag is het Pinksteren en hebben we alweer een lang weekend. JIHAAAA

Doe het zelf zaak

Een weetje: mijn man is helemaal gek van uitstapjes in een doe-het-zelf zaak. We hebben er dit weekend heel wat plezier mee gehad, want we zochten iets specifiek van Betafence voor onze omheining. Fonske de hond heeft het vorige week namelijk gevonden hoe hij kan uitbreken uit de tuin. Ik bespaar jullie het verhaal, maar hij was gaan lopen (een echte puber ;-)) en we hebben hem gelukkig terug, maar we moeten wel voor een permanente oplossing zorgen in de tuin. Nog eens ontsnappen willen we niet!
Mijn man bekende dat hij gelukkig wordt van veel machines. Dus nam ik spontaan een foto ervan 🙂 (van de machines). Dat een mens daar gelukkig van kan worden hé. Ik moet hem wel altijd intomen, want hij heeft dan altijd zin om een machine te kopen….
We vonden in 5 zaken niet wat we zochten, en op zondag is hij naar een andere doe het zelf zaak gegaan ALLEEN, en wat had hij mee? Jawel je kan het al raden, een nieuw machien om palen mee te verzagen…. Gelukkig was hij wel 😉

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Verknalde zondagavond.

Zondag was het weer zover, Gent-Wevelgem.

Bij mijn man op het werk zijn de sponsor van de koers en we gaan dus elk jaar naar de VIP tent. Het moet gezegd zijn, het eten is altijd dik in orde, de ambiance nog meer, het is elk jaar een echt fijn feestje. Een vriendin van me zorgt zelf voor opvang voor haar kinderen om zich die avond eens helemaal uit te leven.

Elk jaar is er een live optreden, valt confetti uit de lucht of snippers,… zijn er verkleedspullen, het is echt waar telkens opnieuw een feest! En jawel, zoals op de meeste feestjes vloeit den drank dan ook redelijk rijkelijk.

Ikzelf was BOB en ik heb daar zelf geen last van, maar ik blijf me toch verbazen over hoe mensen veranderen per glas dat ze drinken. Zelf denken ze dat nog nuchter en goed zijn, terwijl je ze ziet “schuiven” en zelfs hun ogen ziet veranderen…Gezien de kinderen thuis was moest ik dus wat trekken aan de mouw van de echtgenoot om hem mee te krijgen. Ik had gevraagd aan de kinderen om de tafel te dekken tegen 19u.

Na wat strenge blikken slaagde ik erin hem mee te krijgen in de wagen. Plezant was hij wel, gelukkig niet vervelend. Er was nog iemand anders mee die ik keurig aan haar huis heb afgezet. Terwijl we aan de lichten staan, staan plots mijn man zijn vrienden in een andere wachten achter ons. Of we nog ene gaan drinken? Gezien de kinderen zeg ik nee, maar het gebeurde pijlsnel en mijn man zat dus binnen de 2 minuten met zijn gele pruik in de wagen achter me…

Net toen ik het begin van de Mol had gezien rinkelde mijn telefoon. Of ik hen kon gaan ophalen. Gelukkig zat hij niet ver, maar olé olé, die 2 vrienden moesten ook nog thuis geraken. Die ene woonde niet ver, dus dat was makkelijk, maar ik mocht dus nog naar Waregem rijden voor die andere. Ik vroeg waar hij woonde, en dat was een wel erg moeilijke vraag. In Waregem was het enige wat eruit kwam. Na een aantal minuten wist ik het huisnummer, maar geen straatnaam… Hij moest eens nadenken en het zou nog wel in hem opkomen.

Ondertussen vertelden hij en mijn man 4 (!) keer hetzelfde verhaal tegen elkaar. En maar ja knikken en herhalen. Het strafste was dan nog dat ze dat niet moesten vertellen aan elkaar of aan mij, we stonden allemaal bij elkaar dat moment in de namiddag en waren dus bij wat hij aan het vertellen was.

Compleet nutteloos dus.

Ik bedacht me dat het niet moeilijk is dan, dat zatte mensen zolang weg zitten als ze uitgaan. Haja, ze weten niet meer wat ze vertellen aan elkaar en ondertussen vertellen ze heel de tijd hetzelfde, en nog eens en nog eens…. Grappig! NOT! Toch niet als nuchtere mens…

Bovendien heb ik de Mol dus helemaal gemist. Bummer… Gelukkig heb ik het opgenomen. Zijn straatnaam was gelukkig naar bovenkomen drijven ondertussen. Dankbaar waggelde hij naar zijn woning, zijn vrouw zou zeker blij zijn als ze hem hoorde, zag en rook. Want alcohol, dat stinkt man! Heel mijn wagen rook naar hun adem. Bah!!!!

Mijn echtgenoot was braaf en moe bij thuiskomst, hij was ook niet zo dronken als de anderen, maar hij is toch braaf en snel in slaap gevallen!

Onze jongste daarentegen heeft nog eens het kot op stelten gezet dat hij niet wilde slapen, niet kon slapen, bang was, oorpijn had,…. Je kent dat wel, alle trucen uit de trucen doos!

Ik werd er gek van! Heel mijn zondagavond om zeep.

Toen ik om 22u45 (de laatste keer naar junior moeten gaan) in bed lag, lag mijn echtgenoot natuurlijk allang te dromen van zijn gele pruik.En ikzelf was veel te opgefokt om te slapen. ‘k Was echt aan het balen. Na 7-8 keer van mijn foert te zijn geen maken tegen de jongste lag ik dan wel eindelijk in bed, maar rustig was ik allerminst.

Dan nog wat op mijn GSM naar mooie foto’s gekeken op instagram en gelukkig goed in slaap gevallen.

Maar dronken mannen en een vervelende jongste bij het slapen gaan zijn dus niet meteen mijn ingrediënten om op ’t gemak in slaap te vallen…!

4 blogposts in 1!

Birthday!

Mijn birthday deze week was alvast geslaagd! Er zijn mensen die niet houden van die dag, maar die toeters en bellen vind ik best wel fijn. (lees, kaartjes, cadeautjes, berichtjes….)

De dochters hadden hun best gedaan en waren langsgegaan in den Action, wat een geslaagd cadeau! Mama happy 🙂

De husband liet zich ook gaan en gaf een cadeaubon omdat ik vorig weekend een mega mooie winterjas gezien had ergens.

Het traktaat op het werk werd in orde gebracht, dus jawel, alweer een jaartje ouder maar met fijne herinneringen.

Vandaag is mijn echtgenoot jarig. Hij kon alvast opstaan met ballonnen, confetti en de nodige slingers!

IMG_9531
Cadeau dochters 🙂

HelloFresh / Smartmat / Foodbag / Marley Spoon / Weight Watchers foodbox / en nu ook Colruyt

Ikzelf kook héél graag en heb dus ook niet veel moeite om een weekmenu samen te stellen. Gezien we een gezin van 6 zijn en ik zo’n 50 uur per week werk voor ’t werk is organisatie en planning ALLES in dit gezin. Elke donderdag maak ik mijn menu voor de week erop en daarna doe ik mijn boodschappen bij collect en go. Op vrijdagavond na het werk haal ik dat op, alles in de kasten en het weekend kan beginnen! Zalig!
Deze week ben ik voor de lekker-koken-box van Colruyt gegaan. 3 dagen eens niet zelf aan een menu denken, zaken ontdekken!

Parmigiana van aubergine en courgette met bieslookkrieltjes
Pompoenspaghetti met kip en salieroomsaus
Varkenshaasje met herfstgroenten en rijst

Het is 52 € voor een box van 3 personen. Lekker, jawel, alleen voor ons persoonlijk iets te weinig vlees. Doordat ik 2 boxen moest bestellen voor ons gezin kon ik vergelijken. In box A zat een varkenshaasje van 400 gram en in box B één van 500 gram. Dat vond ik persoonlijk een groot verschil voor 2 identieke boxen.

Maar lekker was het wel! En de parmigiana maak ik zeker opnieuw klaar! Supergeslaagd 🙂

A zeggen maar geen B

Persoonlijke mening: Ik kan er niet goed bij dat mensen A zeggen maar geen B. Op social media kom je ze wel eens tegen die mensen. Ze zijn oh zo verdrietig en heel de wereld moet dat zien, maar ze zeggen wel niet waarom. (dat volgt dan “misschien” ooit eens)
Of omgekeerd, ze zijn mega blij en gelukkig, maar we weten ook niet waarom. Al moet ik zeggen dat dit in het laatste geval wel vlotter gaat om te delen.

Vind dat allemaal een beetje aandacht trekken….Ofwel zeg je wat er is, ofwel laat je het aandacht trekken achterwege. Maar dat is uiteraard mijn mening, iedereen doet wat hij/zij wil.

NKO en MKA

NKO staat voor neus – keel – oor en MKA voor mond- kaak & aangezicht.

Door aanhoudende oorpijn die al bezig is van augustus wat op de sukkel. De huisarts zag niets, na 14 dagen terug gegaan. Gisteren naar een NKO arts. Oren werden keurig getest. Gehoor getest, druk getest, met microscoop in oor, met camera door neus naar keel… Maar niets jong. Terwijl de pijn wel reëel is. Nu op 13-11 een afspraak met een NKO arts waarnaar ik doorverwezen werd, eerst foto’s en dan bij arts. Hoop eerlijk gezegd dat ze snel door oorzaak vinden want die dagelijkse oorpijn is best vervelend. En ik kan zelf niet echt bedenken wat het is. Al die dafalgan nemen zal ook wel niet top zijn en door allergie aan ibuprofen niet echt iets anders om te nemen. Zij vermoed iets met de kaak. Ik zou vooral graag hebben dat het snel voorbij is.

 

“Gij zult genieten” SEPTEMBER

Er zijn verschillende bloggers die 1 keer per maand een rubriekje schrijven “count your blessings”.

Zoals fiekefatjerietje en Gerhilde

Doordat mijn titel gisteren “Gij zult genieten” was, noem ik mijn rubriekje “Gij zult genieten” maand september…. (en dan elke maand eentje)

Want waar je van geniet, dan is het ook een blessing. Niet?

Tijdens een wandeltocht en de tuin wandelen van een verlaten hoeve, binnen gluren en een roos plukken. *** gezellige tapasavond met vrienden en samen kaarten, lachen ***wegdromen bij foto’s van als de kids klein waren ***blij zijn dat één van de dochters de genen erfde om gezellige hoekjes te maken in huis *** tijdens het shoppen met de dochter een koffietje gaan drinken *** een dochter die mijn haart invlecht *** gezellig de verjaardag vieren van de schone zus, een schitterend zonnetje met als afsluiter een BBQ ***genieten van de foto’s van een vriendin haar twins ***de slappe lach hebben op de kermis omdat uwen man geplet zit *** blij zijn met een postkaartje van de mama uit Friesland *** een weekendje boeken op een woonboot en ernaar uitkijken ***blij zijn gelijk een klein kind als een kattenbelletje voor je klaarligt in de ochtend ***een bedrijfsbezoek doen met de PLATO HR groep en daar voldoening uithalen *** Blij zijn van het zien van het bloemenveld waar je dagelijks voorbij komt *** een foontje met een Eveline en eens kort bijpraten (ook al is daar vaak te weinig tijd voor) *** het vieren van mijn metekind zijn verjaardag met een gezellige kaas & wijnavond ***genieten van die laatste warme zonnestralen en blij zijn dat onze olijfboom het zo goed doet *** een verjaardagsweekend plannen voor mijn hubby *** de héérlijke seks en mijn echtgenoot die mijn nieuwe setjes lingerie wel kan smaken *** een wandeling met echtgenoot en de zalige babbel terwijl ***mijn collega die spontaan eitjes van haar kippen cadeau doet omdat ik ons oud brood meebreng voor de geiten *** na mijn ingreep het resultaat horen dat alles ok was  en alles weggesneden (conisatie)

En jawel, naar goede gewoonte horen daar een aantal van mijn foto’s bij 🙂

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Onze supercoole foto’s op het web!

Onze mooiste foto’s!

Jawel, de meeste lezers hebben Facebook & instagram, en daar gaan we uiteraard voor het perfecte plaatje! Ook bloggers gaan voor het perfecte plaatje! (wat logisch is)

We zorgen ervoor dat de wasmand net niet in beeld komt, of dat die koffiemok die er stond in de vaatwas terecht komt voor we de foto nemen. Tenzij die koffiemok heel mooi is, met een stukje vers gebakken taart erbij, dan kan het zelfs de mooiste picture zijn.

Vaak zit er meer achter een foto dan we zien.

Soms denk ik van “ jesus die vrouw heeft een moordlijf” – of “ Dat haar, zo schoon” – of “ wat een leuke reis” – of die zijn of haar huis is om van te smelten “ – of “wat een leuk hoekje in huis” – of
“ hmmm héérlijk gekookt en lekker! “.
En ok dat moordlijf zal dan wel zo zijn, maar daarom is die persoon niet zo gelukkig als de foto eruit ziet. En dat “haar” zal er heus niet elke dag zo glanzend en vers geföhned uitzien. Een leuk hoekje is snel gemaakt en dat topbord werd uiteraard zo geschikt voor de foto J

Ja het superieure plaatje waar we soms jaloers op zijn, of waar we inspiratie uithalen.
We kennen het allemaal, die WAW van sommige  plaatjes.
En tuurlijk haal ikzelf er ook inspiratie uit, dat doen we allemaal.
Maar wat een foto niet perfect meegeeft is het GEVOEL. Gelukkig zijn staat niet op een foto. Dat VOEL je diep vanbinnen. Geeft je warmt en doet je stralen.
We plaatsen meestal onze mooiste plaatjes online.
Maar het allerbelangrijkste is gelukkig zijn en je GEVOEL dus J

Een foto van een prachtig huis is net zo  prachtig omdat iemand daar blij van wordt. Omdat iemand zich daardoor thuis voelt, thuis komt, tot rust komt.  Omdat die daar in dat prachtige huis op de bank kan ploffen, goede gesprekken voert, relaxen en gewoon de dingen doet die zo fijn zijn voor die persoon.

Laat die perfecte foto jou inspireren, laat het je doen nadenken, sta jezelf toe ervan te genieten.
Maar onthoud dat het áltijd om het gevoel gaat. Om jouw gevoel. Daar kan geen ander over oordelen.
Hoe jij je ergens bij voelt is het állerbelangrijkste van de hele wereld.
Niet hoeveel geld je op je bankrekening hebt staan, niet of je huis wel perfect gestyled is, niet of je een perfect haar hebt, je het leukste kind hebt van de wereld, of je wel of geen auto voor de deur hebt of de perfecte carrière hebt. Want als jij je onwijs gelukkig voelt zonder auto, met mooie rondingen en een part-time baan, dan heb je het wat mij betreft gewoon gemaakt.

Bij deze een aantal foto’s die het web, noch social media ooit zouden halen, maar die me wel een onwijs gevoel van geluk gaven, net om het verhaal erachter! (misschien moet ik dat wel meer doen)

IMG_7070
Foto 1: genomen in april dit jaar. En neen daar staan wij niet zo flatterend op, maar we waren er een weekje weg tijdens de paasvakantie. Dit was ons terrasje en na een fietstochtje aan zee, een heerlijk koffiemoment. Maar vooral zon, elkaars liefde en warmte en even genieten met de ogen dicht.
IMG_9180
Foto 2:  Mijn man zijn bruine benen! Maar vooral, hij had koude voeten. Ikzelf liep rond met deze fluffy konijnenkousen en deed ze aan zijn voeten. En als de deurbel gaat, dan doe ik die snel af. Maar anders durf ik er schaamteloos mee rond te lopen en nog van te genieten ook! Vooral het gevoel van warmte, knus zijn en gezelligheid 🙂
IMG_9011
Mijn vetjes van mijn buik en mijn niet zo bruine billen verborgen onder de rugzak. Maar die samariakloof toch maar goed gedaan met de kids (16km) en zalige gevoelens van rust, natuur, familie, uitzichten!
IMG_9267
Een klote kaart in het manillen, maar het samenzijn en de grappen samen met de vrienden maken dit meer dan goed. En jawel, ik ben zelfs verloren met mijn kaartvriendje die dag, maar toch was het een zeer fijn samenzijn!
IMG_9271
The day after dat je visite had. Maar er hangen wel verhalen aan vast, herinneringen, gevoelens, glimlachen en serieuze gesprekken! Alleen zie je dat niet op de foto natuurlijk. De tapa’s hadden gesmaakt, net als de sangria, GIN en rum 🙂